O Ikaw na lumapit at umakyat,

At naging dalisay sa diwa at pamilya,

Umakyat ka sa pinakamataas na tugatog,

Sa isang paglalakbay na walang kapantay

Ang iyong dibdib ay binuksan nang ganap,

At nadagdagan ka sa kaalaman at espirituwal na kalagayan,

Tunay kang naging huwaran,

Ikaw si Yāsīn at Ṭāhā

Para sa iyo, nagpakumbaba si Al-Buraq,

Nang makita ka, ang minamahal,

Yumuko ito, lumapit sa iyo,

Sa iyong liwanag, ipinakita ng Diyos ang Kanyang karangyaan

O ikaw na pinagkalooban ng Pitong Ulit-ulit na Talata (al-Fātiḥah)

At ang susi sa mga pintuan ng kahulugan,

Umakyat ka sa ibabaw ng kalangitan,

At kumatok sa mismong pintuan nito

Pinangunahan mo ang mga propeta sa panalangin,

Sa dambana ng mga dalisay,

Pagkatapos ay lumipad patungo sa kalangitan,

Habang ang kaluluwa ay nananabik sa kanyang hangarin

Nakita mo ang mga Tao ng Mensahe (mga Propeta),

Ang mga tao ng patnubay at kahulugan,

At ikaw mismo ay isang nagniningning na halo,

Umuusbong sa kagandahang-loob at karangalan

Una kang binigyan ng limampung panalangin,

Pagkatapos ay binigyan ka ng kaginhawaan upang mapasaya ka

Limang nanatili bilang tungkulin at utos,

At ang kanilang panalangin ay tinutugon

At sa wakas, nawa’y ang pagpapala at kapayapaan

Ng aking Panginoon - hangga’t ang mga ibon ay umaawit

Sa marangal na Propeta,

Hangga’t ang mangingibig ay nahuhumaling sa kanya

At sa mga Kasamahan at Pamilya, ang mga panginoon,

Mga pinuno ng sangkatauhan sa kabutihan,

At sa mga tao ng espirituwal na lihim at debosyon,

Na ang kanilang mga buhay ay walang kapantay.