Mula sa kagandahan ng sansinukob ang aking alak

Tinikman ko itong dalisay at marangal

Ito ay mula sa mga katangian ng aking kabilugan ng buwan

Isang kagandahang nagtataglay ng lahat ng kasakdalan

Isang mukha na ang ningning ay nagliwanag

at ang sansinukob ay naging salamin nito

Kung hangad ng iyong puso ang makapiling Siya

Iayon ang iyong pagnanasa sa Kanyang naisin

Sa espiritu, ako ay malawak na kalangitan

Sa katawan, ako ay alabok lamang

Ako ay bulaklak, ako ay tubig

Ako ay naliligaw sa tamis ng aking kagalakan

Ang espiritu ay umakyat sa marangal nitong antas

Ang puso ay dumating upang ito ay bantayan

At ang katawan ay nagmadali sa kanyang landas

Upang makamit ang pinakaasam na hangarin

O mapanghusga, na namimintas dahil sa kamangmangan

Sa isang mangingibig na nakamit na ang pag-iisa

Kung ikaw ay manunumbat nang tapat, ikaw rin ay susubukin

At matititikman mo ang pag-ibig na ito nang agaran

Sa iyong paglalaho mula sa lahat maliban sa Kanya

Ikaw ay masisilong sa kalawakan ng Kanyang pananatili

At sa lamig ng inumin ng Kanyang kaluguran

Ang nag-aapoy na pananabik ng puso ay mapaparam

Nawa'y ang mga panalangin ng Diyos ay ihandog

Na mas mabango pa sa anumang pabango

Sa Sugo na nagpakita

Na ang liwanag ay pumapawi sa lahat ng kamalian

Sa kapayapaang walang hanggan

Sa kanyang Angkan, ang mga taong may mataas na dangal

Sa kanyang mga Kasamahan, at sa mga sumusunod sa kanila

at sa lahat ng mga lingkod ng Allah