May mga minamahal ako sa Madinah na kung ako ay kanilang pagmasdan

Ang aking mga pighati ay lumilipas at ang dusa ay naglalaho.

At ang puso ay nagiging payapa sa malaking kagalakan

At ako ay sinasamahan ng tagumpay at ng patnubay.

O mga naninirahan sa Tayba, halina sapagkat ako ay nanghihina sa pag-ibig

At ako ay naghihintay para sa anumang aking inaasam.

Naging kaugalian na ninyo na ang nagmamahal, kapag siya

Ay tumawag sa wika ng pag-ibig, siya ay nabibigyang-lunas.

At ang pag-ibig ay pumupuno sa aking puso, bagkus ito ay nagkatawang-tao

Sa isang anyong katulad ko, kung ang mga anyo ay may kahulugan.

O Pinuno ng mga Sugo, ako ay saklolohan sapagkat wala nang natitira

Sa aking kakayahan kundi ang pag-ibig mo na aking iniingatan.

Dakila ang iyong kapanganakan na nagbigay ng kaligayahan

Sa buong mundo at nagpawi sa mga pagbabago ng hirap.

Isang araw na nagbigay-liwanag sa mundo kaya’t walang sumikat

Na araw o buwan na katulad nito sa buong daigdig.

Isang pagbati para sa iyo mula sa pusong may halimuyak

Na lalong pinababango ng iyong banal na espiritu.

At may nagtanong sa akin, "Ano ang iyong kinasasabikan?" at sinabi ko sa kanya

"Sinasabik ko ang Tayba nang may pananabik na walang hanggan."

O piloto ng himpapawid, ibaba mo ako kapag nagniningning na

Sa iyong paningin ang Luntiang Simboryo at ang mga silid.

Doon ay tutungo ako sa harap ng bintana ng Sugo upang

Humingi ng tawad sa Allah, kung saan ang kasalanan ay pinatatawad.

Mapasaiyo ang pagpapala ng Allah habang binibigkas

Sa pagdiriwang ng iyong kapanganakan ang mga berso at mga kabanata.

At sa iyong pamilya, mga kasamahan, at lahat ng mga tagasunod

At sa mga saklolo, mga haligi, at mga minamahal sa kanilang pagdalo.