Ipinakita ng kanyang kapanganakan ang kadalisayan ng kanyang pinagmulan,

O kay dalisay ng kanyang simula at wakas!

Sa araw na iyon, napagtanto ng mga Persiano na sila'y binalaan

Ng pagdating ng kahirapan at mga sakuna

Noong gabing iyon, nagkaroon ng bitak sa Arko ni Chosroes,

Gaya ng pagkakawatak-watak ng kanyang mga tao na hindi na muling nagkaisa

Ang apoy, sa kalungkutan sa pagkawala, ay huminto sa paghinga,

At ang ilog ay nalihis sa kanyang landas dahil sa kalungkutan

Naligalig ang Sawa nang ang tubig ng kanyang lawa ay humupa,

At ang sinumang pumunta upang uminom mula rito ay bumalik na nauuhaw

Para bang, sa kalungkutan, ang apoy ay nagkaroon ng basang katangian ng tubig,

At ang tubig ay nagkaroon ng naglalagablab na init ng apoy

Ang mga engkanto ay sumisigaw, at ang mga ilaw ay kumikislap,

Habang ang katotohanan ay nahayag sa parehong kahulugan at salita

Ngunit bulag at bingi, hindi narinig ng mga Persiano ang masayang balita,

Ni hindi nila nakita ang kislap ng mga babala

Kahit na pagkatapos sabihin ng mga manghuhula ng mga tao sa kanila

Na ang kanilang baluktot na lumang relihiyon ay hindi magtatagal

At pagkatapos nilang makita ang mga bulalakaw sa kalangitan,

Bumabagsak mula sa langit, gaya ng mga idolo na bumabagsak sa lupa

Hanggang sa ang mga demonyo ay nagkawatak-watak, tumatakas mula sa landas ng paghahayag,

Sumusunod sa iba habang sila'y tumatakas

Sila'y tumatakas na parang mga mandirigma ni Abraha,

O parang hukbo na nagkawatak-watak dahil sa mga batong inihagis Mula sa kamay ng Propeta

Inihagis niya ito matapos purihin ang Diyos sa kanyang palad,

Gaya ng isa na pumuri sa kanyang Panginoon na iniluwa Mula sa tiyan ng balyena