Dumating ang mga puno sa kanyang tawag, nakayuko,

Naglalakad patungo sa kanya sa mga katawan na walang paa

Para bang nagsulat sila ng mga linya ng magandang kaligrapya

Sa kanilang mga sanga sa buong landas

Tulad ng ulap na sumama sa kanya saan man siya magpunta,

Pinoprotektahan siya mula sa matinding init ng tanghali

Sinasumpa ko sa [Panginoon ng] buwan na nahati sa dalawa,

Tiyak na may koneksyon ito sa kanyang puso, Isang tunay at pinagpalang sumpa

At sa kahusayan at karangalan na nakapaloob sa yungib,

Habang ang bawat tingin ng mga hindi naniniwala ay bulag dito

Ang totoo at ang matapat ay nanatili sa yungib,

Habang sinasabi ng mga nasa labas sa isa't isa, 'Walang tao sa yungib na ito.'

Hindi nila inakala na ang isang kalapati ay maglilibot na nagbibigay ng proteksyon,

O na ang isang gagamba ay maghabi ng kanyang sapot upang tulungan ang Pinakamahusay sa Lahat ng Nilalang

Ang pagkalinga at kanlungan ng Allah ay nagpalaya sa kanya mula sa pangangailangan na umasa

Sa mga baluti at kuta para sa kanyang proteksyon

Tuwing ako'y pinakitunguhan ng kawalang-katarungan ng panahon, at ako'y lumapit sa kanya

Para sa kanlungan, palagi kong natagpuan ang seguridad sa kanya, hindi nasaktan

At hindi ko kailanman hinanap ang kayamanan ng dalawang mundo mula sa kanyang kamay,

Nang hindi nakakatanggap ng bukas-palad na kagandahang-loob mula sa pinakamahusay na nagbibigay

Huwag itanggi ang mga pahayag na natanggap niya sa kanyang mga panaginip,

Sapagkat tiyak, kahit na natutulog ang kanyang mga mata, siya ay may pusong hindi natutulog

Iyon ay mula sa panahon nang siya ay umabot sa pagka-propeta,

Sapagkat ang mga panaginip ng isang taong nasa hustong gulang ay hindi maikakaila

Purihin ang Diyos! Ang pahayag ay hindi isang bagay na nakuha,

Ni ang kaalaman ng isang propeta sa hindi nakikita ay hindi dapat pagdudahan

Ilang mga maysakit ang gumaling sa paghipo ng kanyang kamay,

At ilang mga halos nabaliw sa pagkakasakal ng kanilang mga kasalanan, Ay napalaya

Ang kanyang panalangin ay nagdala ng bagong buhay sa taon ng tigang na tagtuyot,

Kaya't ito'y namukod-tangi sa mga madilim na taon Tulad ng magandang puting marka sa noo ng kabayo

Ang mga ulap ay nagbuhos ng ulan, hanggang sa akala mo

Ang lambak ay umaapaw ng tubig mula sa dagat na bukas, O mula sa sumabog na dam ng 'Arim