Ito ba'y alaala ng mga kapitbahay sa Dhu Salam

Na nag-iwan sa iyong mga mata ng luha?

O ito ba'y hangin na umiihip mula sa direksyon ng Kāẓima

At ang kidlat na kumikislap sa madilim na gabi mula sa Bundok Iḍam?

Ano ang nangyayari sa iyong mga mata, na kapag sinabihan mong huminto,

Lalo pang umiiyak? At ang iyong puso – kapag sinubukan mong gisingin, lalo pang nalilito

Iniisip ba ng umiibig na maitatago ang kanyang pag-ibig

Sa pagitan ng umaagos na luha at nagliliyab na puso?

Kung hindi dahil sa pag-ibig, hindi dadaloy ang iyong luha sa mga bakas ng iyong minamahal,

Ni hindi ka magiging walang tulog sa pag-alala sa puno ng willow at bundok

Kaya paano mo maikakaila ang pag-ibig na ito kung ang mga tapat na saksi

Tulad ng pag-iyak at pagpayat ay nagpatotoo laban sa iyo?

Ang sakit ng pag-ibig ay nag-ukit ng dalawang linya ng luha at kalungkutan

Sa iyong mga pisngi, maputla tulad ng bahār at pula tulad ng canam

Oo, isang pangitain ng aking minamahal ang dumating sa akin sa gabi, at hindi ako makatulog,

O, paano hinahadlangan ng pag-ibig ang pagtikim ng ligaya sa kanyang pagdurusa!

O ikaw na sisisihin ako para sa dalisay na pag-ibig na ito, tanggapin ang aking paumanhin.

Kung ikaw ay tunay na makatarungan, hindi mo ako sisisihin

Nawa'y hindi ka makarating sa kalagayan tulad ng sa akin! Ang aking lihim ay hindi maitatago

Mula sa aking mga naninira, ni hindi kailanman magwawakas ang aking karamdaman

Binigyan mo ako ng tapat na payo, ngunit hindi ko ito narinig,

Ang umiibig ay talagang bingi sa mga nanunumbat sa kanya

Kahit na pinaghinalaan ko ang payo ng aking sariling uban na nanunumbat sa akin,

Nang alam kong ang payo ng katandaan at uban ay higit sa hinala