Sa iba pang kagandahan maliban sa inyo, ang aking tingin ay bawal

At ang salita ng iba ay hindi tunay na salita para sa akin.

Ang buong buhay ng agila kasama kayo ay bahagi lamang ng isang araw

Ngunit ang isang oras sa iba ay tila taon-taon na lumilipas.

Ang pagtitiis na mawalay sa inyo ay isang bagay na imposible

At wala nang papatay sa akin kundi ang pagkawalay sa inyong piling.

Sa sandaling mamalas ko kayo, naglalaho ang aking mga pighati

Ngunit kung kayo ay maglaho, ang kamatayan ay lumalapit sa akin.

Nais ko sanang maging inyong palaging kasama sa pag-upo

At maitayo para sa akin ang mga tolda sa inyong bakuran.

Gamutin ninyo sa pamamagitan ng pagtatagpo ang maysakit dahil sa pagkakalayo

Na nahuhumaling sa inyo sa tuwing humuhuni ang mga kalapati.

Ang kuwento ng kanyang pagsinta sa inyo ay matagal na

At ang kanyang kasuotan mula sa pag-ibig ay karamdaman at dusa.

Sapagkat kayo ang pinakadakila sa lahat ng mga pinagmulan

Kung inyong nanaisin, makakamit ko ang aking minimithi.

Dahil sa inyo, ang mahihirap na usapin ay nagiging madali

Kaya't sa inyong kagandahang-loob, maging bukas-palad kayo, O mga mararangal.

At walang iba kundi kayo ang karapat-dapat sa pagkabukas-palad

Paano kayang ang panauhin sa inyong bakuran ay magdurusa?