صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ جَمِيلاً كَامِلاً خَلَقاً وَخُلُقاً
مِنْ جَمَالِ الذَّاتِ قَدْ حَازَ الكَمَالَا
Yaradylyşda we häsiýetde kämil birini suratlandyr,
Gözellikden kämillige ýeteni suratlandyr.
صِفْ مَلِيحًا طَرْفُهُ أَسْبَى العَوَالِمْ
صِفْ وَجِيهاً وَجْهُهُ حَازَ الكَمَالَا
Dünýäleri özüne çekýän nazar bilen owadan birini suratlandyr,
Ýüzü kämillige eýe bolan mertebeli birini suratlandyr.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْهُ لِي بِالسُّنْدُسِيَّةِ حِينَ يَبْدُو
كَامِلَ الأَوْصَافِ قَدْ مَلَكَ الدَّلَالَا
Ony maňa ýüpekde görneninde suratlandyr,
Her häsiýetde kämil, özüne çekijiligiň ussady.
صِفْ عُيُونَ الهَاشِمِي صِفْ لِي المُحْيَّا
صِفْ لِي ثَغْراً بِابْتِسَامَتِهِ تَلَالَا
Haşimit gözlerini maňa suratlandyr—maňa nuruny suratlandyr,
Maňa ýylgyryşy bilen ýagty saçýan agzyny suratlandyr.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ جَمِيلاً أَكْحَلاً مِنْ غَيْرِ كُحْلٍ
أَدْعَجَاً عَيْنَاهُ تُنْسِيكَ الغَزَالَا
Gözellik bilen tebigy gara gözüni suratlandyr,
Gözleri gazaly unudýan gara gözli owadan birini suratlandyr.
صِفْ غَضُوضَ الطَّرْفِ بَسَّامَ المُحَيَّا
أَنْجَلاً تُنْسِيكَ طَلْعَتُهُ الهِلَالَا
Ýumşak gözli, ýagty ýüzli birini suratlandyr,
Geniş gözli, onuň görnüşi seni aýyň hilalyny unudýar.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ جَمِيلَ القَدِّ وَرْدِيَّ الوِجَانَا
صِفْ مَلِيحاً حُسْنُهُ فَاقَ الخَيَالَا
Onuň durkunyň eleganlygyny, ýanaklarynyň gülgüne reňkini suratlandyr,
Gözelligi hyýaly aşýan owadan birini suratlandyr.
صِفْ بِهِ عُنُقاً مُنِيراً كَوْكَبِيّاً
صِفْ جَمِيلاً نُورُهُ فِي الكَوْنِ لَالَا
Ýyldyz ýaly ýagty boýny bilen suratlandyr,
Älemiň içindäki nury merjen ýaly owadan birini suratlandyr.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ وَضِيءَ الوَجْهِ دُرِّيَ المُحْيَّا
صِفْ مَلِيكَ الحُسْنِ وَاَنْشُدْهُ الوِصَالَا
Ýüzüniň ýagtylygyny, nurly merjenini suratlandyr,
Gözellik patyşasyny suratlandyr we oňa söýgi aýdymyny aýdyp ber.
صِفْ أَزْجَ الحَاجِبِ الأَسْنَانَ أَشْنَب
صِفْ أَسِيلَ الخَدِّ صِفْ عَذْبَ المَقَالَا
Onuň egrilen gaşlaryny, ak dişlerini suratlandyr,
Ýumşak ýanaklaryny we şirin, ýumşak sözlerini suratlandyr.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ ضَلِيعَ الفَمِّ بَرَّاقَ الثَّنَايَا
صِفْ نَدَى الرَّاحِ مِنْهُ الغَيْثُ سَالَا
Onuň şekilli agzyny we ýalpyldawuk dişlerini suratlandyr,
Onuň elinden ýagýan çyg, ýagmyryň akanyny suratlandyr.
صِفْ طَوِيلَ الهُدْبِ صِفْ أَنْفاً كَسِيْفٍ
صِفْ أَزَجَ الحَاجِبَيْنِ بِهَا اتِّصَالَا
Uzyn kirpiklerini suratlandyr, gylyç ýaly burnuny suratlandyr,
Egrilen gaşlaryny birikdirýän kämil sazlaşygy suratlandyr.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
صِفْ نَبِيّاً قَدْ أَتَى مِنْ قَبْلِ آدَم
جَلَّ مَنْ سَوَّاهُ لَيْسَ لَهُ مِثَالَا
Adamdan öň gelen pygamberi suratlandyr,
Ony ýaradan Uluň beýikligi—hiç kim oňa meňzeş däl.
أَبْصَرَتْ عَيْنَاكَ طَلْعَةَ مُصْطَفَانَا
قُلْ بِرَبِّكَ كَيْفَ أَدْرَكْتَ الوِصَالَا
Gözleriňiz saýlanan birimizi gördümi?
Rebbiň bilen aýt, sen nähili birleşmäni gazandyň?
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Ony maňa suratlandyr, ey gijälikde Söýgülini gören,
Gözlerim şol gözelligi görmäge teşne.
كَمْ أُنَادِي يَا أَبَا الزَّهْرَاءِ أَقْبِلْ
كَمْ أُنَادِي يَا أَبَا الزَّهْرَا تَعَالَى
Näçe gezek “Eý, Zahraň kakasy, gel!” diýip çagyrýaryn,
Näçe gezek “Eý, Zahraň kakasy, ýakynlaş!” diýip çagyrýaryn.
صِحْتُ وَاشْوَقَاهُ وَجْداً يَا حَبِيبِي
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Men gygyrdym: “Ah, nähili güýçli islegim bar, Eý, Söýgülim!”
Çünki, gözlerim şol gözelligi görmäge teşne!