أهْلِ المَحَبَّةْ قاَلُولِي
Söýgi Halky Maňa Aýtdy
Tk
أهْلِ المَحَبَّةْ قاَلُولِي
إذَا بَلَاكَ الله بِهَا
Söýgi halky maňa aýtdy:
Eger Hudaý seni bu hyjuw bilen synasa,
رَاهْ مَقَامَهَا عَالِي غَالِي
أَهْلِ الكِتَبُ حَارُو فِيهَا
Bil, onuň derejesi beýik we gymmatlydyr;
Hatda alymlar hem onuň bilen geň galdylar.
لَا مَحَبَّةْ إلَّا بَوْصُولْ
وَ لَا وْصُولْ إلَّا غَالِي
Hakyky söýgi birleşiksiz ýokdur,
We birleşik hem gymmatly gazanylýar.
وَ لَا شْرَابْ إلَّا مَخْتُومْ
وَ لَا مَقَامْ إلَّا عَالِي
Şerap ýokdur, möhürli köne bolmasa,
Ruhy dereje ýokdur, beýiklige ýetmese.
وَ أنَا رَاقَدْ فِي مَنَامِي
أهْلَ الله وَقْفُوا عَلَيَّ
Men uklap ýatyrkam,
Hudaýyň adamlar meni gurşap aldylar.
قَالُوا لِي قُمْ يَا نَايِمْ
اُذْكُرْ مَوْلَاكَ الدَّايِمْ
Maňa diýdiler: Tur, eý ukyly,
Hemişelik Hudaýyňy ýatla.
النَاسْ قَالِتْ لِي بِدْعِي
وَ أنَا طْرِيقِي مَنْجُورَةْ
Adamlar maňa azgyn diýýärler,
Emma meniň ýolum eýýäm kesgitli we açyk.
وَ إذَا صْفِيتْ مْعَ رَبِّي
العَبْدَ مَامِنُّو ضَرُورَةْ
Eger men Rebbim bilen arassalanan bolsam,
Onda adamyň hökmi alada däl.
طِلْعِ النَّهَارْ عَلَى حِبِّي
‏حَتَّى نَظَرْتَهْ بِعِينِيَّ
Daňdan Mähribanymda açyldy,
Men Ony öz gözlerim bilen gördüm.
أَنْتَ قَصْدِي يَا إلَهِي
وأَنْتَ أوْلَى مِنِّي بِيَّ
Sen ýeke-täk maksadym, eý Hudaýym,
Sen maňa menden has haklysyň.