نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
Насими муҳаббати ту хушбӯй аст
Tg
Tg
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Насими муҳаббати Ту бӯи хуш дорад,
Ҷонҳо бо он зиндаву шукуфон мешаванд.
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Мардум нестанд ҷуз касоне, ки Туро шинохтанд,
Ва дигарон танҳо издиҳоми беҳушанд.
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الْدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
Онҳо ба ин дунё фақир омаданд,
Ва чунон ки омаданд, рафтанд.
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ الْعَلْيَا دَرَجُوا
Қавме, ки корҳои нек карданд ва баланд шуданд,
Ва ба зинаҳои дараҷаи баланд баромаданд.
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Насими муҳаббати Ту бӯи хуш дорад,
Ҷонҳо бо он зиндаву шукуфон мешаванд.
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Мардум нестанд ҷуз касоне, ки Туро шинохтанд,
Ва дигарон танҳо издиҳоми беҳушанд.
يَا بَدْرُ عَلَامَ الْهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
Эй моҳи пур, чаро ҷудоӣ чунин торикӣ овард,
Зеро дил аз набудани ту воқеан нороҳат аст.
لَا أَعتَبُ قَلبَ الْغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعْمَى حَرَجُ
Ман дили ғофил аз Туро маломат намекунам,
Зеро бар кӯр ҳеҷ айбе нест.
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Насими муҳаббати Ту бӯи хуш дорад,
Ҷонҳо бо он зиндаву шукуфон мешаванд.
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Мардум нестанд ҷуз касоне, ки Туро шинохтанд,
Ва дигарон танҳо издиҳоми беҳушанд.
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
Эй иддао кунандаи роҳи онҳо,
Шитоб кун, зеро роҳи ту печидаву ноҳамвор аст.
تَهْوَى لَيْلَى وَ تَنَامُ الَّيلْ
لَعَمْرُكَ ذا فِعْلٌ سَمِجُ
Ту Лайлор дӯст медорӣ, вале шабро хоб мекунӣ,
Ба ҳаёти ту, чунин амал воқеан шармовар аст!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Насими муҳаббати Ту бӯи хуш дорад,
Ҷонҳо бо он зиндаву шукуфон мешаванд.
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Мардум нестанд ҷуз касоне, ки Туро шинохтанд,
Ва дигарон танҳо издиҳоми беҳушанд.
يَا بَدْرُ بَذْلٍ لَنْ نَبْرَحُ
عَن بَابِ الْحِبِّ فَهَل نَلِجُ
Эй моҳи пур, бо хоксорӣ мо аз дари маҳбуб намеравем,
Аз дари дӯст, оё метавонем даромад?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلْحَانُ الْحُبِّ لَهَا هَزَجُ
Кай, эй умеди ман, бо васли ту,
Садоҳои муҳаббат бо шодӣ танин хоҳанд дод?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
Насими муҳаббати Ту бӯи хуш дорад,
Ҷонҳо бо он зиндаву шукуфон мешаванд.
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Мардум нестанд ҷуз касоне, ки Туро шинохтанд,
Ва дигарон танҳо издиҳоми беҳушанд.
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
Онҳо бо ҷомҳои андешаашон нӯшиданд,
Аз шароби поки муҳаббати Ту — беомехта ва равшан.
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
Онҳо маъниро дарёфтанд — дар ҳақиқат, онҳо худ маъниянд,
Ва забонҳояшон ҳамеша бо ёди Худо машғул аст.