Ҳама ситоишҳо ба Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён. Ситоише, ки фаровон, пок ва муборак аст. Ситоише, ки неъматҳояшро ҷуброн мекунад ва барои афзоиш кофӣ аст.

Эй Аллоҳ, дуруду саломҳои комил ва осоиштаи худро бар Сайидина Муҳаммад фирист, ки чашмонашро бо зебоии худ пур кардӣ, қалбашро бо шукӯҳи худ пур кардӣ ва забонашро бо ширинии суханат пур кардӣ. Аз ин рӯ, ӯ шод, хушбахт, дастгирӣ шуда ва ғолиб шуд. Дурудест, ки моро аз ҳама ваҳшатҳо ва офатҳо наҷот медиҳад, ҳамаи ниёзҳои моро бароварда мекунад, моро аз ҳама гуноҳҳо пок мекунад, моро дар назди худ ба баландтарин дараҷаҳо мебардорад ва моро ба дуртарин ҳадафҳои ҳама некиҳо дар ин зиндагӣ ва пас аз марг мерасонад. Бигузор ин дуруд бар хонадонаш, ёронаш ва ҳамаи пайравони некӯкор то рӯзи қиёмат ва бар ҳамаи пайғамбарон, расулон ва солеҳон дар ҳар лаҳзаи абадӣ мувофиқи шумораи неъматҳо ва фазилатҳои Аллоҳ бошад.

Эй Аллоҳ, моро бубахш, бар мо раҳм кун, моро қаноатманд кун, аз мо розӣ бош, аз мо қабул кун ва моро ба биҳишт даровар ва аз оташ наҷот деҳ; тамоми кору бори моро ислоҳ кун ва моро ба худи мо ҳатто барои як чашмзанӣ вогузор накун.

Эй Аллоҳ, хатоҳое, ки аз рӯи тасодуф ва қасдан, пинҳонӣ ва ошкоро содир кардем ва он чи ки ту аз мо бештар медонӣ, моро бубахш. Ту он касе ҳастӣ, ки пеш мебарӣ ва он касе, ки ақиб медорӣ — ҳеҷ худое ҷуз ту нест.

Эй Аллоҳ, ба мо ҳиссае аз тарс аз Ту ато кун, ки байни мо ва нофармонии Ту монеъ шавад; ва ҳиссае аз итоат ба Ту ато кун, ки моро ба биҳишти Ту расонад; ба мо яқин ато кун, ки мусибатҳои дунёро барои мо осон кунад. Бо шунавоӣ, биноӣ ва қуввати мо то даме ки моро зинда нигоҳ дорӣ, баракат деҳ ва бар онҳое, ки бо мо мухолифат мекунанд, пирӯз гардон. Моро дар дини худ озмоиш накун, ва дунёро бузургтарин нигаронии мо ва ҳадди фаҳмиши мо қарор надеҳ, ва моро ба касоне, ки ба мо раҳм намекунанд, таслим накун.

Эй Аллоҳ, моро афзоиш деҳ ва аз мо кам накун, моро ифтихор деҳ ва моро хор накун, ба мо ато кун ва аз мо маҳрум накун, моро ба худ наздик кун ва моро бо онҳое, ки ақиб мондаанд, вогузор накун, ва моро қаноатманд кун ва аз мо розӣ бош.

Эй Аллоҳ, дилҳои моро муттаҳид кун, муносибатҳои моро ислоҳ кун, моро ба роҳҳои сулҳ ҳидоят кун, моро аз торикӣ бо ворид кардани мо ба нур наҷот деҳ, ва моро аз фаҳшои ошкор ва пинҳон муҳофизат кун. Эй Аллоҳ, дар шунавоӣ, биноӣ, дилҳо, ҳамсарҳо ва фарзандони мо баракат деҳ. Ба мо бо раҳмат рӯй овар, ту албатта Қабулкунандаи тавба, Беҳтарин раҳмкунанда ҳастӣ. Моро барои неъматҳои Ту шукргузор гардон, онҳоро қабулкунанда ва ситоишкунанда гардон, ва неъматҳои худро бар мо комил гардон.

Эй Аллоҳ, моро, фарзандони моро, дӯстони моро ва ҳамаи мусалмононро аз ҳама он чи ки ҷазои Ту ва моро аз мукофоти Ту маҳрум мекунад, муҳофизат кун — зеро ҳеҷ кас аз фармони Ту эмин нест, магар онҳое, ки Ту ба онҳо раҳм мекунӣ, эй Беҳтарин раҳмкунанда!

Эй Аллоҳ, мо худро, дороии худро, фарзандони худро, хонаводаи худро, хешовандони худро ва ҳамаи онҳое, ки дилҳои мо ба онҳо шафқат дорад ва деворҳои хонаҳои мо онҳоро дар бар мегиранд, ва ҳама он чи ки бо мо ва онҳое, ки бо мо ҳастанд, ва ҳама он чи ки Ту ба мо ато кардаӣ, ба Ту месупорем. Беҳтарин муҳофиз бош, эй Беҳтарин нигоҳдоранда.

Эй Аллоҳ, моро ва онҳоро дар қалъаи худ ва қалъаи пайғамбаронат, авлиёҳоят ва ҳамаи онҳое, ки Ту аз онҳо розӣ ҳастӣ, дар ҳифзи дини мо ва корҳои ин зиндагӣ ва охират нигоҳ дор.

Эй Аллоҳ, моро бо ҳидояти худ ҳидоят кун, моро аз онҳое гардон, ки ба хушнудии Ту шитоб мекунанд, ва бар мо ҳеҷ ҳокиме ҷуз Ту қарор надеҳ, ва моро аз онҳое, ки фармони Ту ва нофармонии Ту мекунанд, қарор надеҳ.

Эй Аллоҳ, дар ҳамаи қазоҳои худ бо мо нарм бош, моро аз мусибатҳои худ муҳофизат кун, моро барои неъматҳои Ту шукргузор гардон, ва ба мо он чи ки ба авлиёҳоят ато кардаӣ, ато кун, ва моро бар душманони худ пирӯз гардон, ва беҳтарин ва зеботарин рӯзи моро рӯзи мулоқоти Ту гардон.

Эй Аллоҳ, моро аз ҷониби худ ҳидоят кун, моро дар фазилатҳои худ ғарқ кун, моро дар раҳмати худ пӯшон, баракатҳои худро бар мо нозил кун, моро бо либоси афви худ пӯшон, моро сиҳат кун ва моро аз ҷониби худ дониши муфид ва қабулшуда ато кун — эй Соҳиби ҷалол ва каромат.

Эй Аллоҳ, эй он ки ҳамаи калидҳои некиҳо дар дасти ӯст ва ҳамаи корҳо ба ӯ бармегарданд, эй Фаттоҳ, эй Доно, барои мо кушоиши наздик ато кун.

Бигузор дурудҳои Аллоҳ бар Сайидина Муҳаммад бошад, дурудҳое, ки моро аз торикӣҳои гумроҳӣ берун меорад ва моро бо нури фаҳм ифтихор мекунад — эй Соҳиби ҷалол ва каромат.

Эй Аллоҳ, бар уммати Сайидина Муҳаммад раҳм кун; эй Аллоҳ, уммати Сайидина Муҳаммадро ислоҳ кун; эй Аллоҳ, уммати Сайидина Муҳаммадро бубахш. Эй Аллоҳ, мушкилоти онҳоро рафъ кун, ғамҳои онҳоро сабук кун, қарзҳои онҳоро пардохт кун, боронҳои фаровон бар онҳо фирист, нархҳои онҳоро поин кун, беҳтарини онҳоро бар онҳо ҳоким гардон ва бадтарини онҳоро бар онҳо тасаллут накун, ва онҳоро ба сабаби аъмоли бади онҳо ҷазо надиҳ. Беморони онҳоро шифо деҳ, ба мубталоёни онҳо сиҳатӣ ато кун, бар мурдагони онҳо раҳм кун, зиндагони онҳоро ислоҳ кун, бо мо ва онҳо дар он чи ки тақдирҳо овардаанд, нарм бош. Моро ва онҳоро бо каломи устувор дар ин зиндагӣ ва дар охират устувор гардон, ва моро ва онҳоро аз онҳое гардон, ки Ту ба онҳо неъмат додаӣ аз миёни пайғамбарон, сиддиқин, шаҳидон ва солеҳон.

Парвардигори мо, моро ва бародарони моро, ки пеш аз мо ба имон расидаанд, бубахш, ва дар дилҳои мо барои онҳое, ки имон овардаанд, ҳеҷ кинае қарор надеҳ. Парвардигори мо, ту албатта Беҳтарин раҳмкунанда ва меҳрубон ҳастӣ.

Парвардигори мо, ба мо дар ин дунё неки ато кун ва дар охират неки ато кун ва моро аз азоби оташ муҳофизат кун.

Эй Аллоҳ, ба ҳаққи Фотима ва падараш, шавҳараш ва писаронаш, дуоҳои моро қабул кун, умедҳои моро ноумед накун, анҷоми ҳамаи корҳои моро хуб гардон, ва моро аз шармандаи ин дунё ва азоби охират наҷот деҳ.

Эй Аллоҳ, дуруду салом бар Сайидина Муҳаммад фирист, ва бар ҳамаи пайғамбарон ва расулон, ва фариштагони наздик, ва бар Ҷабраил, Микоил, Исрофил, Азроил ва бар ҳамаи фариштагон, ва бар ҳамаи аҳли итоати Ту. Дуруду салом бар ҳамсарони поки пайғамбар, модарони мӯъминон, ва бар хонадони поки ӯ, ёрон, пайравон, авлиёҳо, солеҳон, мӯъминон ва мусалмонон, ва бар мо бо онҳо ва дар миёни онҳо, бо раҳмати Ту, эй Беҳтарин раҳмкунанда.

Субҳон аст Парвардигори ту — Парвардигори иззат — аз он чи ки онҳо тасвир мекунанд, ва салом бар расулон, ва ҳама ситоишҳо ба Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён.

Бигузор дуруду саломҳои Аллоҳ бар Сайидина Муҳаммад ва бар хонадонаш ва ёронаш бошад.