القصيدة المضرية
Қасидаи Музария
يَا رَبِّ صَلِّ عَلَى الْمُخْتَارِ مِنْ مُضَرٍ
وَالْأَنْبِيَا وَجَمِيعِ الرُّسْلِ مَا ذُكِرُوا
Эй Парвардигор, баракат фирист ба баргузидаи Музар
Ва пайғамбарон ва ҳамаи расулон ҳар вақте ки зикр мешаванд
وَصَلِّ رَبِّ عَلَى الهَادِي وَشِيعَتِهِ
وَصَحْبِهِ مَنْ لِطَيَّ الدِّينِ قَدْ نَشَرُوا
Ва баракат фирист, эй Парвардигор, бар роҳнамо ва пайравонаш
Ва ёронаш, онҳое ки дини исломро паҳн карданд
وَجَاهَدُوا مَعَهُ فِي اللهِ وَاجْتَهَدُوا
وَهَاجَرُوا وَلَهُ آوَوْا وَقَدْ نَصَرُوا
Ки дар роҳи Худо бо ӯ ҷиҳод карданд ва кӯшиш карданд
Ки ҳиҷрат карданд, ба ӯ паноҳ доданд ва ёрӣ карданд
وَبَيَّنُوا الْفَرْضَ وَالْمَسْنُونَ وَاغْتَصَبُوا
لِلهِ وَاعْتَصَمُوا بِاللّهِ فَانْتَصَرُوا
Ки фарз ва суннатро равшан карданд, муттаҳид шуданд
Барои Худо, ба Худо часпиданд ва пирӯз шуданд
أَزْكَى صَلَاةٍ وَأَنْمَاهَا وَأَشْرَفَهَا
يُعَطِّرُ الْكَوْنَ رَيَّا نَشْرِهَا الْعَطِرُ
Беҳтарин, фарохтарин ва шарафмандтарин баракатҳо,
Атри хуши онҳо оламро фаро мегирад
مَعْبُوقَةً بِعَبِيقِ الْمِسْكِ زَاكِيَةً
مِنْ طِيبِهَا أَرَجُ الرِّضْوَانِ يَنْتَشِرُ
Бо бӯи мушк хушбӯй, хушҳолкунанда
Аз бӯи онҳо атри ризоият ва хушнудӣ паҳн мешавад
عَدَّ الْحَصَى وَالثَّرَى وَالرَّمْلِ يَتْبَعُهَا
نَجْمُ السَّمَا وَنَبَاتُ الْأَرْضِ وَالْمَدَرُ
Ба миқдори сангҳо, хок, донаҳои рег,
Пас аз он ситораҳои осмон, растаниҳои замин ва кӯҳҳо
وَعَدَّ وَزْنِ مَثَاقِيلِ الْجِبَالِ كَمَا
يَلِيهِ قَطْرُ جَمِيعِ الْمَاءِ وَالْمَطَرُ
Ба миқдори вазни кӯҳҳо,
Ва қатраҳои ҳамаи об ва ҳамаи борон
وَعَدَّ مَا حَوَتِ الْأَشْجَارُ مِنْ وَرَقٍ
وَكُلِّ حَرْفٍ غَدَا يُتْلَى وَيُسْتَطَرُ
Ба миқдори баргҳои ҳамаи дарахтон,
Ва ҳар ҳарф ё аломат, ки хонда ё навишта мешавад
وَالْوَحْشِ وَالطَّيْرِ وَالْأَسْمَاكِ مَعْ نَعَمٍ
يَلِيهِمُ الْجِنُّ وَالْأَمْلَاكُ وَالْبَشَرُ
Ба миқдори ҳайвоноти ваҳшӣ, паррандаҳо, моҳӣ ва чорво
Пас аз он ҷинҳо, фариштаҳо ва инсонҳо
وَالذَّرُّ وَالنَّمْلُ مَعْ جَمْعِ الْحُبُوبِ كَذَا
وَالشَّعْرُ وَالصُّوفُ وَالْأَرْيَاشُ وَالْوَبَرُ
Микробҳо ва мӯрчаҳо, ҳамаи донаҳои ғалла,
Ҳамчунин мӯй ва пашм, пар ва пашми ҳайвонот
وَمَا أَحَاطَ بِهِ الْعِلْمُ الْمُحِيطُ وَمَا
جَرَى بِهِ الْقَلَمُ الْمَأْمُورُ وَالْقَدَرُ
Ва ҳама чизе, ки маҷмӯи донишро ташкил медиҳад,
Ва ҳар он чизе, ки қалами фармоншуда ва тақдири илоҳӣ овардааст
وَعَدَّ نَعْمَائِكَ اللَّاتِي مَنَنْتَ بِهَا
على الْخَلَائِقِ مُذْ كَانُوا وَمُذْ حُشِرُوا
Ба миқдори неъматҳои Ту,
Ки ба махлуқот ато кардаӣ, аз замони пайдоиш ва ҷамъоварӣ
وَعَدَّ مِقْدَارِهِ السَّامِي الَّذِي شَرُفَتْ
بِهِ النَّبِيُّونَ وَالْأَمْلَاكُ وَافْتَخَرُوا
Ба миқдори мартабаи баландаш
Ки пайғамбарон ва фариштагонро шарафманд сохт, ва онҳо бо ин ифтихор карданд
وَعَدَّ مَا كَانَ فِي الْأَكْوَانِ يَا سَنَدِي
وَمَا يَكُونُ إِلَى أَنْ تُبْعَثَ الصُّوَرُ
Ба миқдори ҳар он чизе, ки дар ҳамаи оламҳо вуҷуд дорад, эй такягоҳам,
Ва ҳар он чизе, ки ҳанӯз ба вуҷуд наомадааст, то рӯзи эҳё шудани шаклҳо
فِي كُلِّ طَرْفَةِ عَيْنٍ يَطْرِفُونَ بِهَا
أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِينَ أَوْ يَذَرُوا
Дар ҳар чашмакзании чашм, ки
Аҳли осмонҳо ва заминҳо ба он менигаранд ё аз он даст мекашанд
مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِينَ مَعْ جَبَلٍ
وَالْفَرْشِ وَالْعَرْشِ وَالْكُرْسِي وَمَا حَصَرُوا
Ҳар он чизе, ки осмонҳо ва заминҳоро пур мекунад,
Бо кӯҳҳо, замини паҳншуда, Арш, Курсии илоҳӣ ва ҳама чизе, ки онҳо дарбар мегиранд
مَا أَعْدَمَ اللّهُ مَوْجُوداً وَأَوْجَدَ مَعْــ
ـــدَومًا صَلَاةً دَوَاماً لَيْسَ تَنْحَصِرُ
Ҳар чизе, ки Худо нобуд кардааст,
Ё ҳар чизе, ки вуҷуд надошт ва Ӯ онро ба вуҷуд овард, баракатҳои беохир ва абадӣ
تَسْتَغْرِقُ الْعَدَّ مَعْ جَمْعِ الدُّهُورِ كَمَا
تُحِيطُ بِالْحَدِّ لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ
Ки шумораи онҳо дар тӯли ҳама давраҳо боқӣ мемонад,
Онҳо беохиранд, чизеро тарк намекунанд, ҳама чизро дарбар мегиранд
لَا غَايَةً وَانْتِهَاءً يَا عَظِيمُ لَهَا
وَلَا لَهَا أَمَدٌ يُقْضَى فَيُعْتَبَرُ
Онҳо охири охир ва хотима надоранд, эй Қодир,
Ва ҳеҷ ҳадде таъин нашудааст, пас инро хуб баррасӣ кун
وَعَدَّ أَضْعَافِ مَا قَدْ مَرَّ مِنْ عَدَدٍ
مَعْ ضِعْفِ أَضْعَافِهِ يَا مَنْ لَهُ الْقَدَرُ
Ба миқдори зарбҳои ҳамаи шумораҳое, ки буданд,
Бо зарби зарбҳои онҳо, эй Он ки тақдир дорад
كَمَا تُحِبُّ وَتَرْضَى سَيّدِي وَكَمَا
أَمَرْتَنَا أَنْ نُصَلِّي أَنْتَ مُقْتَدِرُ
Тавре ки дӯст медорӣ, эй оғоям, ва мувофиқи ризоияти Ту
Ва чунон ки моро фармон додӣ, ки баракат фиристем, Ту соҳиби қудрати бузург ҳастӣ
مَعَ السَّلَامِ كَمَا قَدْ مَرَّ مِنْ عَدَدٍ
رَبِّي وَضَاعِفْهُمَا وَالْفَضْلُ مُنْتَشِرُ
Бо салом, ба миқдори он чӣ зикр шуд
Эй Парвардигор, ва онҳоро ду баробар кун, то ки фазл паҳн шавад
وَكُلُّ ذَلِكَ مَضْرُوبٌ بِحَقِّكَ فِي
أَنْفَاسِ خَلْقِكَ إِنْ قَلُّوا وَإِنْ كَثُرُوا
Ҳамаи ин бо ҳаққи Ту дар нафасҳои
Махлуқоти Ту, хоҳ кам бошанд ё бисёр
يَا رَبِّ وَاغْفِرْ لِقَارِيهَا وَسَامِعِهَا
وَالْمُسْلِمِينَ جَمِيعًا أَيْنَمَا حَضَرُوا
Эй Парвардигор, биомурз он касро, ки онро мехонад,
Ҳамчунин он касро, ки онро мешунавад, ва ҳамаи мусалмононро, ҳар ҷо ки бошанд
وَوَالِدِينَا وَأَهْلِينَا وَجِيرَتِنَا
وَكُلُّنَا سَيِّدِي لِلعَفْوِ مُفْتَقِرُ
Ва падару модарони мо, хонаводаҳои мо ва ҳамсоягони мо
Барои ҳамаи мо, эй оғоям, ба мағфират ниёз дорем
وَقَدْ أَتَيْتُ ذُنُوبًا لَا عِدَادَ لَهَا
لَكِنَّ عَفْوُكَ لَا يُبْقِي وَلَا يَذَرُ
Ман бисёр гуноҳ кардаам - онҳо беохиранд!
Аммо албатта афви Ту чизеро боқӣ намегузорад - ҳеҷ гуноҳе боқӣ намемонад
وَالْهَمُّ عَنْ كُلِّ مَا أَبْغِيهِ أَشْغَلَنِي
وَقَدْ أَتَى خَاضِعًا وَالْقَلْبُ مُنْكَسِرُ
Ғам маро аз ҳама он чӣ умед дорам, машғул кардааст,
Ва он хоксорона ва бо дили шикаста омад
أَرْجُوكَ يَا رَبِّ فِي الدَّارَيْنِ تَرْحَمُنَا
بِجَاهِ مَنْ فِي يَدَيْهِ سَبَّحَ الْحَجَرُ
Ман аз Ту илтиҷо мекунам, эй Парвардигор, ки дар ду ҷаҳон бар мо раҳм кунӣ
Ба мартабаи он касе, ки сангҳо дар дасташ Худоро тасбеҳ гуфтанд
يَا رَبِّ أَعْظِمْ لَنَا أَجْرًا وَمَغْفِرَةً
فَإِنَّ جُودَكَ بَحْرٌ لَيْسَ يَنْحَصِرُ
Эй Парвардигор, подош ва мағфиратамонро зиёд кун,
Зеро ки саховати Ту баҳрест бебар
وَاقْضِ دُيُونًا لَهَا الْأَخْلَاقُ ضَائِقَةٌ
وَفَرِّجِ الْكَرْبَ عَنَّا أَنْتَ مُقْتَدِرُ
Қарзҳоро, ки ахлоқи бузургро дар вазъияти душвор мегузорад, ҳал кун,
Ва моро аз мушкилот озод кун, эй Ту ки тавоноӣ
وَكُنْ لَطِيفًا بِنَا فِي كُلِّ نَازِلَةٍ
لُطْفًا جَمِيلًا بِهِ الْأَهْوَالُ تَنْحَسِرُ
Бо мо лутф кун ҳар вақте ки мусибатҳо ба мо расанд,
Бо лутфи зебое, ки ҳамаи мушкилотро бартараф мекунад
بِالْمُصْطَفَى الْمُجْتَبَى خَيْرِ الْأَنَامِ وَمَنْ
جَلَالَةً نَزَلَتْ فِي مَدْحِهِ السُّوَرُ
Ба Мустафо, баргузида, беҳтарини махлуқот,
Ки сураҳо барои ситоиши ӯ нозил шуданд
ثُمَّ الصَّلَاةُ عَلَى الْمُخْتَارِ مَا طَلَعَتْ
شَمْسُ النَّهَارِ وَمَا قَدْ شَعْشَعَ الْقَمَرُ
Ва баъд дуо бар баргузида,
То даме ки офтоб бар рӯз медурахшад, ва моҳ нур мепошад
ثُمَّ الرِّضَا عَنْ أَبِي بَكْرٍ خَلِيفَتِهِ
مَنْ قَامَ مِنْ بَعْدِهِ لِلدِّينِ يَنْتَصِرُ
Ва ризоият бар Абӯбакр, халифаи ӯ,
Ки пас аз ӯ барои дин бархост
وَعَنْ أَبِي حَفْصٍ الْفَارُوقِ صَاحِبِهِ
مَنْ قَوْلُهُ الْفَصْلُ فِي أَحْكَامِهِ عُمَرُ
Ва бар Абӯ Ҳафс ал-Форуқ, ёри ӯ,
Ки суханаш дар ҳукмҳояш қатъӣ буд, Умар
وَجُدْ لِعُثْمَانَ ذِي النُّورَيْنِ مَنْ كَمُلَتْ
لَهُ الْمَحَاسِنُ فِي الدَّارَيْنِ وَالظَّفَرُ
Ва некӣ кун ба Усмон, соҳиби ду нур, ки
Барои ӯ фазилатҳо дар ду ҷаҳон ва дар пирӯзии ниҳоӣ комил шуданд
كَذَا عَلِيٌّ مَعَ ابْنَيْهِ وَأُمِّهِمَا
أَهْلُ الْعَبَاءِ كَمَا قَدْ جَاءَنَا الْخَبَرُ
Ҳамчунин бар Алӣ ва ду писараш ва модари онҳо,
Аҳли або, чунон ки ба мо хабар расидааст
كَذَا خَدِيجَتُنَا الْكُبْرَى الَّتِي بَذَلَتْ
أَمْوَالَهَا لِرَسُولِ اللّهِ يَنْتَصِرُ
Ҳамчунин бар Хадиҷаи Куброи мо, ки сарвати худро бахшид
Барои ёрӣ ва дастгирии Расули Худо
وَالطَّاهِرَاتُ نِسَاءُ الْمُصْطَفَى وَكَذَا
بَنَاتُهُ وَبَنُوهُ كُلَّمَا ذُكِرُوا
Ва он занони пок, ҳамсарони Мустафо,
Ва духтарону писаронаш, ҳар вақте ки зикр мешаванд
سَعْدٌ سَعِيدُ بْنُ عَوْفٍ طَلْحَةُ وَأَبُو
عُبَيْدَةٍ وَزُبَيْرٌ سَادَةٌ غُرَرُ
Саъд, Саид ибни Авф ва Талҳа
Ва Абӯ Убайда ва Зубайр, беҳтарин устодон
وَحَمْزَةٌ وَكَذَا الْعَبَّاسُ سَيِّدُنَا
وَنَجْلُهُ الْحَبْرُ مَنْ زَالَتْ بِهِ الْغِيَرُ
Ва Ҳамза ва ҳамчунин Аббос, оғои мо, ва писараш,
Олими бузург, ки бо ӯ мушкилот ҳал шуданд
وَالْآلُ وَالصَّحْبُ وَالْأَتْبَاعُ قَاطِبَةً
مَا جَنَّ لَيْلُ الدَّيَاجِي أَوْ بَدَا السَّحَرُ
Ва ҳамаи хонавода ва ёрон, ва ҳамаи пайравон,
То даме ки шаби торик фаро мерасад, ё субҳ пайдо мешавад
مَعَ الرِّضَا مِنْكَ فِي عَفْوٍ وَعَافِيَةٍ
وَحُسْنِ خَاتِمَةٍ إِنْ يَنْقَضِي الْعُمُرُ
Бо ризоияти Ту дар афв ва саломатӣ
Ва бо анҷоми хуб вақте ки умр ба поён мерасад.