لِي فِي المَدِينَةِ أَحْبَابٌ إِذَا نَظَرُوا
I Have Beloveds In Medina; When They Gaze Upon Me
Tg
لِي فِي المَدِينَةِ أَحْبَابٌ إِذَا نَظَرُوا
إِلَيَّ وَلَّتْ هُمُومِي وَانْجَلَى الضَّرَرُ
Маро дар Мадина дӯстонест, ки чун бингаранд
Сӯи ман, ғамҳоям бираванд ва балоҳо дафъ шаванд
وَأَصْبَحَ القَلْبُ فِي أُنْسٍ وَفِي فَرَحٍ
جَمٍّ وَصَاحَبَنِي التَّوْفِيقُ وَالظَّفَرُ
Ва дил дар унсу шодии фаровон гардад
Ва тавфиқу зафар ҳамроҳи ман шаванд
يَا أَهْلَ طَيْبَةَ هَيَّا إِنَّنِي دَنِفٌ
وَإِنَّنِي لِلَّذِي أَمَّلْتُ مُنْتَظِرُ
Эй аҳли Тайба, биёед, ки ман сахт маҳзуну беморам
Ва ба он чи орзу дорам, чашмбароҳу мунтазирам
جَرَتْ عَوَائِدُكُمْ أَنَّ المُحِبَّ إِذَا
نَادَاكُمُ بِلِسَانِ الحُبِّ يَنْجَبِرُ
Одати шумо чунин аст, ки ҳар ошиқе
Шуморо бо забони ишқ хонад, ҳолаш некӯ шавад
وَالحُبُّ مِلْءُ جَنَانِي بَلْ تَجَسَّمَ فِي
شَخْصٍ عَلَى صُورَتِي إِنْ دَلَّتِ الصُّوَرُ
Ишқ тамоми қалбамро гирифтааст, балки муҷассам гашта
Дар пайкари ман, агар суратҳо бар ҳақиқат далолат кунанд
يَا سَيِّدَ الرُّسْلِ أَدْرِكْنِي فَمَا بَقِيَتْ
لِي حِيلةٌ غَيْرُ حُبٍّ مِنْكَ مُدَّخَرُ
Эй Сайиди фиристодагон, маро дарёб, ки намондааст
Бароям чорае, ҷуз ишқи ту, ки захираи ман аст
لِلَّهِ مِيلادُكَ الغَالِي الذِي سَعِدَتْ
بِهِ البَسِيطَةُ وَانْجَابَتْ بِهِ الغِيَرُ
Барои Худост милоди гаронбаҳои ту, ки хушбахт шуд
Ба он рӯи замин ва бартараф шуданд ба он сахтиҳо
يَوْمٌ بِهِ ضَاءَتِ الدُّنْيَا فَمَا طَلَعَتْ
شَمْسٌ عَلَى مِثْلِهِ فِيهَا وَلَا قَمَرُ
Рӯзе, ки дунё аз он равшан шуд ва тулӯъ накард
Хуршеду моҳтобе бар монанди он дар ин ҷаҳон
تَحِيَّةٌ لَكَ مِنْ قَلْبٍ مُعَطَّرَةٌ
يَزِيدُ عَرْفَ شَذَاهَا رَوْحُكَ العَطِرُ
Дуруде аз дил ба ту, ки муаттар аст
Ва бӯи хуши он аз рӯҳи атрсои ту афзун гардад
وَقَائِلٍ لِيْ مَا تَشْتَاقُ قُلْتُ لَهُ
أَشْتَاقُ طَيْبَةَ شَوْقاً لَيْسَ يَنْحَصِرُ
Ва гӯяндае маро гуфт: «Ба чӣ муштоқӣ?» Гуфтам:
«Муштоқи Тайбаам, бо шавқе, ки дар шумор наояд»
يَا قَائِدَ الجَوِّ أَنْزِلْنِي إِذَا لَمَعَتْ
لِعَيْنِكَ القُبَّةُ الخَضْرَاءُ وَالحُجَرُ
Эй роҳнамои ҳаво, маро фуруд ор, чун бидурахшид
Дар чашми ту гунбази сабз ва ҳуҷраҳои шариф
هُنَاكَ أَقْصِدُ شُبَّاكَ الرَّسُولِ لِكَي    
أَسْتَغْفِرُ اللهَ حَيْثُ الذَّنْبُ يُغْتَفَرُ
Он ҷо қасди панҷараи Расул кунам, то
Аз Худо омурзиш хоҳам, он ҷо ки гуноҳ бахшида шавад
عَلَيْكَ صَلَاةُ اللهِ مَا تُلِيَتْ    
فِي حَفْلِ مِيلادِكَ الآياتُ والسُوَرُ
Салавоти Худо бар ту бод, то он даме ки хонда шавад
Дар маҳфили милоди ту ояту сураҳо
والآلِ والصَحْبِ وَالأَتْبَاعِ قَاطِبَةً
والغَوثِ والقطبِ والأحبَابِ إذْ حَضَرُوا
Ва бар Олу Асҳоб ва ҳамаи пайравон
Ва Ғавсу Қутбу маҳбубон, чун ҳозир шаванд