Зебое, ки моро зинда медорад

ҳамеша ва моро мешиносад

Фурӯ омад то ба мо бибахшад

адолату эҳсонеро

Аз қудрате ки шариф гашт

мубораке ки шинохта шуд

Бо ҳусну зебоӣ тавсиф шуд

дар пинҳону ошкоро

Дар дурахшиш комил шуд

сураташ чун сираташ гашт

Ва ҳама чиз дар ҳамоҳангӣ

аз ӯ нур ошкор шуд

Чашмаҳои нӯшиданаш гуворо гашт

мақсадҳояш ҳосил шуд

Маноқиби ӯ гашт

барои фахру шукӯҳ чун Кайвон

Осораш ҳама ҷоро фаро гирифт

муждаҳояш равон шуд

Андешаҳояш ҳидоят кунад

рӯҳҳоро ба сӯи яқин

Дар васли ӯ ибратҳост

ки башаре онро нагуфта

Ва ҳама дар ҳайратанд

пайваста шефтаву мафтун

Қоматаш миёнаву муътадил аст

чунон ки табиаташро бинӣ

Бо чеҳрааш бартарӣ дорад

бар ҳар касе ки қоматаш баланд аст

Дар рӯяш моҳест дурахшон

дар даҳонаш дурҳои ғалтон

Дар гуфтораш ҳаёву шарм аст

бо хомӯшӣ ороста шуда

Пешоние ки фароху кушод аст

барои Аллоҳ хам гашта

Ва бо хирад баланд шуд

дар иззату ирфон

Дар рӯяш дурахшиши сафедӣ

дар чашмаш сиёҳии ноб

Дар абрӯяш камони борик

бо ҳусну ҷамол ороста

Агар дида шавад, ҳамроҳ аст

нуре ки бо ӯ ҳамеша аст

Бинии ӯ дар миёна баланд

кашида ва бо андаке хам

Даҳонаш фароху зебо аст

ва синааш кушоду фарох

Шикамаш баробар аст

бо синааш ва лоғарандом

Рӯяш чун дур медурахшад

ва ранги пӯсташ гулгун аст

Ва рӯҳаш нуронӣ аст

тамоми оламҳоро рӯшан кард

Устухонҳояш дурушту қавӣ

эҳсосоташ пок ва закист

Ягонаи қонунҳои ҳастист

ки мислаш касе набудааст

Чашмонаш сурмагуни табиӣ

дандонҳояш сафеду ҷилодор

Чун донаҳои анори латиф

оё аноре чунин дидаӣ?

Ришаш анбӯҳу зебо аст

ба тартиби тамом ороста шуда

Мӯи сараш ғафсу пурбор

ки аз гӯшҳояш таҷовуз накунад

Моҳи шаби тор аст даҳонаш

чун лабхандаш дида шавад

Ва ҳама ҷо нишони ӯст

дар хушкиву дар халиҷҳо

Пайванди хешовандӣ бипайвандад

ва бори дармондагонро бардорад

Ва некикунандаи ҳамешагист

дар пинҳону ошкоро

Дар хилқат ҳайбати ӯст

дар ҳақ ғарқи дидори ӯст

Некии ӯ бартарӣ дорад

аз ҷинну аз инсон

Ва хати мӯи миёни шикамаш

аз зебоии чеҳрааш аст

Мисли нигоҳи ӯ нест

дар иззату дар имон

Хатти борики мӯи сина дорад

ва аз ҳар мартабае боло рафт

Ва дар маноқиб азиз гашт

дар шаън бар мардум сарвар шуд

Гӯшти пошнааш андак аст

ва синаи ӯ фароху кушод

Сухани қотеъ ба ӯ дода шуд

пас дар балоғат аз Саҳбон гузашт

Чун мушк дар вазидан аст

вақте аз баландӣ бо шитоб фурояд

Хастаҳоро аз ёд барад

аҳлу ватанашонро

Пас дӯстии ӯ имон аст

ва душманиаш куфр аст

Вой бар он ки айб кунад

инсонеро дар мақоми ситоиш

Ё Раб, моро хушбахт кун

бо нури ӯ моро бозгардон

То ки ҳусноро бинем

дар дунё ва дар охират

Дуруду салом бод бар он ки

ба мардум неъматҳо бахшид

Бар Паёмбар дар ҳама замон

аз Парвардигоре ки шаънаш баланд аст

Ва ҳамчунин бар Заҳрои пок

ва модари дурахшони ӯ

Ва бар оли онҳо тамоман

то даме ки моҳ бо мо роз гӯяд