నీ పవిత్ర సౌందర్య కాంతి నా నుండి మరుగైనప్పుడు నేను అన్నాను

అది నా దృష్టి నుండి కనుమరుగై పోయింది

అల్లాహ్ సాక్షిగా, ఒక వేదన నన్ను కృశింపజేసింది

అందులో నేను సాక్షాత్తు మరణాన్నే రుచి చూశాను

తీవ్రమైన రోదనతో నా కళ్లు

ప్రవహించే సెలయేర్లలా ఉబికిపోతున్నాయి

ప్రవహించిన కన్నీళ్లతో నా కనురెప్పలు తృప్తి చెందలేదు

అవి తామే శుష్కించిపోయే వరకు విలపించాయి

నా హృదయం ప్రేమలో అలమటిస్తోంది, నా తపన పెరుగుతోంది

ఇక మన మిలనము ఎప్పుడు సంభవిస్తుంది?

నా చూపు నుండి కాంతి మరుగైపోయింది

ఓ అందమైన చంద్రుడా, ఈ కళ్లకు ఉపశమనం కలిగించు