విశ్వ సౌందర్యమే నా మధువు

దానిని స్వచ్ఛంగా, పవిత్రంగా రుచి చూశాను

అది నా పూర్ణచంద్రుని గుణాల నుండి జనించింది

ఆ సౌందర్యం సకల పరిపూర్ణతను కలిగి ఉంది

ప్రకాశం చిందే ముఖారవిందం

విశ్వమే దానికి అద్దమై నిలిచింది

ఓ హృదయమా! ఆయనను కలవాలని కోరుకుంటే

నీ అభిలాషను ఆయన ఇష్టంతో ఏకం చేయి

ఆత్మ పరంగా నేను అనంతమైన ఆకాశాన్ని

దేహం పరంగా నేను కేవలం ధూళిని

నేను ఒక పువ్వును, నేను నీటిని

నా పరవశపు మధురిమలో మైమరిచిపోయాను

ఆత్మ తన ఉన్నత స్థానానికి చేరుకుంది

హృదయం దానిని సంరక్షించ సాగింది

దేహం తన మార్గంలో వేగంగా పయనించింది

దాని ద్వారా తన పరమ లక్ష్యాన్ని పొందేందుకు

అజ్ఞానంతో నిందించే ఓ విమర్శకుడా!

ఐక్యతను పొందిన ఈ ప్రేమికుడిని చూడు

నీవు నిజాయితీగా నిందిస్తే, నీవు కూడా పరీక్షించబడతావు

అప్పుడే ఈ ప్రేమ రుచి నీకు వెంటనే తెలుస్తుంది

ఆయన తప్ప అన్యమైన వాటి నుండి నీవు శూన్యమైతే

ఆయన నిత్యత్వపు విస్తృతిలో నీవు ఆశ్రయం పొందుతావు

ఆయన సంతృప్తి అనే శీతల పానీయంతో

హృదయపు రగిలే తపన చల్లారుతుంది

దైవిక ఆశీస్సులు ప్రసాదించబడుగాక

ఏ పరిమళం కన్నా ఎంతో సువాసనభరితమైనవి

ఉద్భవించిన ఆ ప్రవక్తపై

ఎవరి జ్యోతి అజ్ఞానపు చీకట్లను రూపుమాపుతుందో

ముగింపు లేని శాంతితో

ఉన్నతమైన గౌరవం గల ఆయన కుటుంబ సభ్యులపై

ఆయన సహచరులపై, వారిని అనుసరించేవారిపై

మరియు దైవ జనులందరిపై ఆశీస్సులు ఉండుగాక