அவர்களின் இருப்பிடத்திலுள்ள பான் மரங்களை நினைக்கும் போதெல்லாம் நான் துயரம் கொள்கிறேன்

பெரும் பிரிவின் வேதனையால் என் கண்ணீர் கன்னங்களில் தாரை தாரையாக வழிகிறது.

ஒட்டகங்களைச் செலுத்துபவரே, அல்-அகீக் பள்ளத்தாக்கின் அருகே நீர் சற்றுத் தங்கினீரோ?

சொல்வதற்கு ஏதேனும் செய்திகள் உம்மிடம் உண்டா?

நீர் தூ ஸலம் குடியிருப்புகளைக் கடந்து சென்றீரோ?

மக்கள் இரவில் உரையாடிக் கொண்டிருந்த வேளையில் அந்தப் புனிதத் தலத்தை நீர் கடந்தீரோ?

அவர்களை நெருங்கும் எனது ஏக்கம் மென்மேலும் தீவிரமடைந்துள்ளது

இந்தப் பிரிவில் அவர்களின் நினைவுகள் என் இதயத்தைத் துயரத்தில் ஆழ்த்துகின்றன.

அந்தச் சமவெளிகளில் எனக்குப் பிரியமானவர்கள் உள்ளனர், அவர்கள் மீது நான் அதீத அன்பு கொண்டுள்ளேன்

அவர்கள் என்னைத் தேடி வந்த அந்தத் தருணங்கள் எவ்வளவு இனிமையானவை!

அதிகாலை வேளையில் ஒட்டகக் குழுவை நடத்துபவர் பாடல்களை முணுமுணுக்கும் போதெல்லாம்

மரக்கிளைகளின் மீது பறவைகள் கீதங்களை இசைக்கும் போதெல்லாம்.

ஆ! என் ஏக்கம் மீண்டும் கிளர்ந்தெழுகிறது, என் ஆன்மா புத்துயிர் பெறுகிறது

அவர்களின் நெருக்கத்தை அவாவி என் துயரங்கள் அனைத்தும் நீங்கிப் போகின்றன.