يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ    
Muru ka Madinah, anjeun bakal ningal cahaya.
Su
يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ    
وَاقْصُدْ حِمَى نَبِيِّنَا طَهَ الْمُخْتَارْ
Jung nuju ka Madinah niscaya ningal cahaya
Geura muru panyalindungan Nabi urang, Taha anu pinilih
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْزَّهْرَا نَرْجُو نَظْرَةْ    
أَرَى الْقُبَّةَ الْخَضْرَا لَيْلًا وَنَهَارْ
Duh Muhammad ramana Zahra, sim abdi ngarep paneuteup
Sim abdi ningal Kubah Héjo beurang jeung peuting
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْقَاسِمْ إِنِّي هَائِمْ    
عَسَى تَقْبَلْنِيْ خَادِمْ أَنَا وَالْحُضَّارْ
Duh Muhammad ramana Qasim, saéstuna sim abdi kasmaran
Muga kersa nampi sim abdi janten badéga, abdi sareng sadaya nu hadir
فَامْدُدْ يَدَكْ وَالْبَاعَا وَالْذِّرَاعَا    
وَاطْلُبْ مِنْهُ الْشَّفَاعَةْ وَقْتَ الْأَسْحَارْ
Geura namprakkeun panangan, jembar reujeung deudeulna
Geura suhunkeun syafaat ti mantenna dina wanci janari
وَقِفْ حَوْلَ الْضَّرِيحِ يَا فَصِيحِ  
وَاغْسِلْ قَلْبَ الْجَرِيحِ مِنَ الْأَْكْدَارْ
Geura nangtung sabudeureun makam nu mulya, hé nu mahér basa
Sareng wasuh manah nu tatu tina sagala kasedih