Kuring parantos ngaladénan anjeunna ku pujian, milarian pangampura

Pikeun dosa-dosa hirup anu parantos kaliwat dina puisi sareng palayanan ka batur

Dihias ku dua dosa ieu, anu akibatna kuring sieun

Saolah-olah kuring ayeuna janten sasatoan kurban

Dina dua kasalahan ieu kuring ngan ukur nuturkeun kalakuan ngawur pamuda

Teu aya anu kahontal dina ahirna kajaba kalakuan salah sareng kasedih

Ah, pikeun jiwa anu ngan ukur patepung karugian dina dagangna!

Eta henteu ngagunakeun dunya ieu pikeun ngabantosan ngamankeun Akhirat, Atawa malah ngamimitian negosiasi

Sing saha anu ngajual Akhiratna pikeun dunya ieu,

Geura nyadar yén anjeunna parantos ditipu, boh dina kauntungan ayeuna sareng masa depan

Lamun kuring ngalakukeun dosa, eta moal megatkeun

Kontrak kuring sareng Nabi, Atawa motong hubungan kuring sareng anjeunna

Sabab kuring gaduh perjanjian perlindungan ti anjeunna

Ku dingaranan Muhammad, sareng anjeunna anu paling satia

Dina Poé Kebangkitan, lamun anjeunna henteu nyandak kuring ku leungeun

Tina kahadéan murni, teras ucapkeun, "Naon tungtung anu parah!"

Teu mungkin anjeunna bakal ngahalangan anu ngarepkeun tina kurnia-kurniana anu murah hati,

Atawa ngabalikeun batur anu milarian pangungsian Tanpa ngahargaan anjeunna

Kusabab ti saprak kuring nyerahkeun sadaya pikiran kuring kana pujianna,

Kuring mendakan anjeunna janten jaminan pangsaéna pikeun kasalametan kuring

Kurnia na moal gagal sanajan leungeun anu lebu sareng miskin,

Sabab pasti hujan tiasa ngembangkeun kembang sanajan dina lereng batu

Memang, kuring henteu deui hoyong kembang dunya ieu,

Sapertos anu dikumpulkeun ku leungeun Zuhayr Pikeun pujianna ka Ḥarim