قُلْتُ لَمَّا غَابَ عَنِّي
ما وويل کله چې هغه له ما غايب شو
Ps
Ps
قُلْتُ لَمَّا غَابَ عَنِّي
نُورُ مَرَاكَ الْمَصُون
ما وویل کله چې زما له نظره پناه شو
ستا د محفوظې ښکلا نور
شَفَّنِي وَاللَّهِ سُقْمٌ
فِيهِ قَدْ ذُقْتُ الْمَنُونَ
په الله قسم چې یو رنځ زه داسې ویلې کړم
چې په هغې کې مې د مرګ خوند وڅاکه
وَعُيُونِي مِنْ نَحِيبٍ
جَارِيَاتٌ كَالْعُيُون
او زما سترګې له سختې ژړا
د روانو چینو په څېر بهېدونکې دي
وَجُفُونِي مَا كَفَاهَا
مَا جَرَى حَتَّى جَفُون
زما بڼو ته هغه بهېدلې اوښکې بس نه وې
تر دې چې هغوی خپله وچې شوې
هَامَ قَلْبِي زَادَ وَجْدِي
فَمَتَى وَصْلَكْ يَكُونُ
زړه مې لالهاند او مینه مې په زیاتېدو ده
نو زموږ د وصال وخت به کله وي؟
غَابَ عَنْ عَيْنِي ضِيَاهَا
يَا قَمَرَ دَارِي الْعُيُون
زما له سترګو د هغوی رڼا ورکه شوه
اې ښکلې سپوږمۍ، دې سترګو ته تسکین ورکړه