وِشْلُونْ أنَامَ الَّليْلْ وِشْلُونْ أَنَامُهْ
حَبِيبِي مُحَّمَدْ جَوْهَرْ كَلاَمُه
څنګه شپه ویده شم، څنګه آرام وکړم؟
زما محبوب محمد، د هغه خبرې جواهر دي
سَفِّنْ بِاللَّه يَا سَفَّانْ دِيرِ السَّفِينَة
أنْوَارْ أَبَى القَاسِمْ لَاحِتْ عَلَيْنَا
په خدای نوم کې سفر وکړه، ای ملوانه، کښتۍ چلوه
د ابو القاسم رڼاګانې پر موږ باندې ځلېدلې دي.
يَارَافِقَ العُرْبَانْ وَاشْرَبْ لَبَنْهِنْ
كُلِّ الصَحَابَة نْجُومْ طَهَ قَمَرْهِنْ
عربو سره ملګرتیا وکړه او د هغوی شیدې وڅښه
ټول صحابه ستوري دي، طه د هغوی سپوږمۍ ده.
يَا طَيْرَ الطَّايِرْ فُوقْ أَبْيَضْ يَا بُو جْنَاح
سَلِّمْ عَلَى أبى الزهراء قُلُّهْ العُمُرْ رَاح
ای الوتونکی مرغۍ پورته، سپین وزر لرونکی،
د زهرا پلار ته سلام وکړه او ورته ووایه چې عقلونه تللي دي.
يَا طَيْرَ الطَّايِرْ فُوقْ أَخْضَرْ يَا بُـو رِيشْ
سَلِّمْ عَلَى طَهَ قُلُّهْ دَرَاوِيشْ
ای الوتونکی مرغۍ پورته، شین وزر لرونکی،
طه ته سلام وکړه او ورته ووایه چې موږ درویش شوي یو
مَا رِيدَ اَمُوتَ الْيَوْمْ كَفْنِي عَبَاتِي
دِزُّو عَلَى طَهَ يِحْضَرْ وَفَاتِي
زه نن مړ کیدل نه غواړم، زما چادر زما یوازینی کفن دی
طه ته واستوئ چې زما په مرګ کې حاضر شي.