Ps
الله الله الله الله سَيَّدِي الله
الله الله الله اَلْعَظِيْمُ الله
الله الله الله الله زما بادار الله
الله الله الله الله عظيم الله
أَيَا مُرِيْدَ اللهُ نُعِيدْ لَكْ قَوْلِ اصْغَهْ
إِذَا تَفْهَمْ قَوْلِي بِهِ تَصِلْ لِلّهْ
اې د الله لټوونکيه! درته خپله خبره تکراروم، په غور ورته غوږ شه
که زما پر وینا پوه شوې، نو په هغې به الله ته ورسېږې
عَلَيْكَ يَا مُرِيدْ بِخَمْرَةِ التَّوْحِيدُه
وَإِنْ تَبْغِ الْمَزِيدْ فَالْغَيْرُ عَنْكَ انْسَهْ
اې مريده! پر تا د توحيد شراب لازم دي
او که نور زياتوالی غواړې، نو له ما سوا هر څه هېر کړه
فَاذْكُرْ الاسْمَ الْأَعْظَمْ وَاطْوِ الْكَوْنَ تَغْنَمْ
وَخُضْ بَحْرَ الْقِدَمْ فَذَاكَ بَحْرُ الله
نو د اسمِ اعظم ذکر وکړه او کائنات ونغاړه چې بريا ومومې
او د ازليت په سمندر کې ډوب شه، چې هغه د الله سمندر دی
وَخُضْ بَحْرَ الْأَنْوَارْ وَالْمَعْنَى وَالْأَسَرَارْ
وَافْنِ هَذِي الدِّيَارْ يَبْلُغْ قَلْبُكْ مُنَاهْ
او د رڼاوو، ماناګانو او اسرارو په سيند کې لاهو شه
او دا مادي نړۍ فنا کړه، ترڅو ستا زړه خپل مراد ته ورسېږي
وَلْتَفْنَ في الْمَعْبُودْ تَذُوقْ مَعْنَى الشُّهُودُ
إِذْ لَيْسَ ذَا الْوُجُودْ إِلَّا مِنْ نُورِ الله
او په معبود کې فنا شه چې د شهود مانا وڅکې
ځکه چې دا وجود له نوره د الله پرته بل څه نه دی
الْمُلْكُ وَالْمَلَكُوتْ كَذَاكَ الْجَبَرُوتْ
فَكُلُهَا نُعُوتْ وَالذَّاتُ مُسَمَّاهُ
ملک او ملکوت او همدارنګه جبروت
دا ټول صفتونه دي او ذات يې هغه دی چې نومول شوی
فَغِبْ عَنِ الصِّفَاتْ وَافْنَ في ذَاتِ الذَّاتْ
هَذِي تَلَوُّنَاتْ مَصِيرُهَا لِلِهُ
نو له صفاتو غايب شه او د ذات په ذات کې فنا شه
دا ټول رنګارنګي او بدلونونه دي چې بېرته الله ته ورګرځي
إِلَيْهِ الْمُنْتَهَى وَمِنْهُ الْمُبْتَدَا
وَالْآنَ قَدْ بَدَا وَالْكَوْنُ فِي حُلَاهْ
همده ته پای ده او له همده پیلامه ده
او اوس هغه څرګند شوی دی او کائنات د ده په ښکلا کې دي
لَهُ الْكَوْنُ مِرْآتْ وَمَظْهَرُ الصِّفَاتْ
مُحَمَّدْ نُورُ الذَّاتْ عَلَيْهِ صَلَّى الله
کائنات د ده لپاره هينداره او د صفاتو څرګندځی دی
محمد د ذات رڼا ده، پر هغه دې د الله درود وي
الْعَلَاوِيْ يَقُوْلْ قَوْلًا مِنْهُ مَقْبُولُ
تَهِيْمُ بِهِ الْعُقُولْ تَغِيبْ فِي ذَاتِ الله
علاوي داسې خبره کوي چې له ده منل شوې ده
عقلونه په کې حيرانېږي او د الله په ذات کې غيبېږي