قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
Tell the one who has blamed me,
Ps
قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
دَعْنِي وَشَأْنِي يَا عَذُولْ
هغه چا ته ووایه چې زه ملامتوي
ای ملامتوونکیه! ما او زما کار په خپل حال پرېږده
لَوْ كُنْتَ تَدْرِي مَا جَرَى
مَا كُنْتَ تَنْهَى يَا جَهُولْ
که ته پوهېدای چې په ما څه تېر شوي دي
نو ای ناپوهه! تا به زه له دې کاره نه منع کولم
أَمَا تَرَى جِسْمِيَ السَّقِيمَ
قَدْ شَفَّهُ دَاءُ النُّحُولْ
ایا زما دا رنځور بدن نه وینې؟
چې د نزارۍ او ډنګرۍ رنځ ډېر کمزوری کړی دی
قُلْ لِي بِمَنْ هَذَا الْعَنَا
وَذَا التَّصَابِي وَالذُّهُولْ
ما ته ووایه دا مشقت د چا په مینه کې دی؟
او دا بېخودي او مینتوب د څه لپاره دی؟
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
الله ماته بس دی او همدا کافي دی
ای فضولګویه! څه چې دې زړه غواړي هغه وايه
يَا سَاكِنِينَ سَرَائِرِي
عِنْدِي لَكُمْ صَفْوُ الْوِدَادْ
ای زما په پټو رازونو کې اوسېدونکو!
زما په زړه کې تاسو ته صفا او پاکه مینه ده
مَلَّكْتُكُمْ يَا سَادَتِي
زِمَامَ أَمْرِي وَالْقِيَادْ
ای زما سردارانو! ما تاسو ته سپارلې ده
د خپل اختیار او چارو ټولې واګې
لَا تُهْمِلُوا مَنْ قَدْ غَدَا
يَسْمُو بِكُمْ بَيْنَ الْعِبَادْ
هغه څوک مه هېروئ چې سبا به
ستاسو په برکت د مخلوق تر منځ لوړیږي
وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ مُقِيمٌ
يَرْجُو السَّعَادَةَ وَالْقَبُولْ
ستا په درشل کې ولاړ او مقیم یم
د بختورۍ او د قبلېدو په تمه یم
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
الله ماته بس دی او همدا کافي دی
ای فضولګویه! څه چې دې زړه غواړي هغه وايه
هَبَّتْ نُسَيْمَاتُ الْوِصَالْ
مِنْ جَانِبِ الْقُدْسِ الْعَلِيّْ
د وصل او نږدېوالي وږمې راوالوتې
د لوړ او سپېڅلي قدس له لوري نه
وَاسْتَغْرَقَتْ أَنْوَارُهَا
عَوَالِمَ الْقَلْبِ الْخَلِيّْ
او د دې وږمو رڼاګانو په ځان کې ډوب کړل
د هغه زړه ټول عالمونه چې خالي دی
عَمَّا سِوَى مَعْبُودِهِ
الْوَاحِدِ الْحَقِّ الْوَلِيّْ
له هر هغه څه نه چې د معبود نه سوا وي
هغه چې یوازینی، حق او ولي دی
وَكُوشِفَتْ أَسْرَارُهُ
وَحَلَّ فِي بُرْجِ الْوُصُولْ
او د هغه پټ رازونه ټول ښکاره شول
او د وصل په لوړ مقام کې ځای پر ځای شو
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
الله ماته بس دی او همدا کافي دی
ای فضولګویه! څه چې دې زړه غواړي هغه وايه
بَاتَ الْمُحِبُّ مَعَ الْحَبِيبْ
وَالْعَاذِلُ الْغَافِلُ بَعِيدْ
مین د خپل محبوب سره په مجلس کې شو
او غافل ملامتوونکی لرې پاتې شو
لَمْ يَدْرِ مَا شَأْنُ الْهَوَى
بَيْنَ الْمَوَالِي وَالْعَبِيدْ
هغه د عشق او محبت په رښتیني حال خبر نه دی
چې د بادارانو او غلامانو تر منځ څه پېښیږي
يَا وَيْحَهُ مَاذَا عَلَيْهِ
لَوْ كَانَ يَعْرِفُ لِلسَّعِيدْ
افسوس پر ده، څه به یې تاوان و؟
که چېرې هغه نېکمرغه انسان پېژندلی وای
مَكَانَهُ مِنْ رَبِّهِ
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا يَقُولْ
د خپل رب په وړاندې د هغه مقام او منزلت
او الله ښه پوهېږي چې هغه څه وایي
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
الله ماته بس دی او همدا کافي دی
ای فضولګویه! څه چې دې زړه غواړي هغه وايه
مَاذَا يَقُولُ الْمُنْكِرُونَ
فِيمَنْ لَهُ قَلْبٌ سَلِيمْ
منکران به د هغه چا په اړه څه وایي
چې پاک او له شره خلاص زړه لري؟
مُحِبٌّ لِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ
وَقَصْدُهُ الْمَوْلَى الْكَرِيمْ
هغه چې له ټولو مسلمانانو سره مینه لري
او هدف یې یوازې کریم او لوړ مولی دی
وَيَعْتَقِدْ فِي نَفْسِهِ
بِأَنَّهُ عَبْدٌ ذَمِيمْ
او د خپل ځان په اړه داسې عقیده لري
چې هغه یو ګناهکار او ناچیزه بنده دی
لَوْلَا عِنَايَةُ رَبِّهِ
لَكَانَ بَطَّالاً ضَلُولْ
که چېرې د خپل رب خاصه پاملرنه ورسره نه وای
نو دی به یو بېکاره او بېلارې انسان وای
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
الله ماته بس دی او همدا کافي دی
ای فضولګویه! څه چې دې زړه غواړي هغه وايه