حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
ښکلې مو پسرلنۍ کوي
Ps
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
ښکلې ده چې موږ ته سپرلى راوړي
تل موږ پېژني
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
راغله چې موږ ته راکړي
عدل او احسان
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
له یوې پتمنې قدرت څخه ده
په بختوره پېژندل شوې ده
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
په ښکلا باندې بیان شوې ده
په پټه او ښکاره
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
په ځلا کې بشپړه شوه
ظاهري بڼه یې د اخلاقو په څېر ده
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
او هر څه برابر دي
له هغې نه رڼا څرګنده شوه
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
سرچینې یې پاکې شوې
مقصودونه یې ترلاسه شول
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
صفات او فضایل یې شول
د فخر لپاره لوړ مقام
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
نښې یې عامې شوې
زیری یې خپور شو
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
فکرونه یې هدایت کوي
روحونو ته یقین ورکوي
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
په صفت کې یې عبرتونه دي
چې هیڅ انسان نه دي بیان کړي
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
او ټول ورته حیران دي
تل ورپسې شیدا دي
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
منځنۍ ونه او قامت لري
لکه څنګه یې چې طبعیت دی
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
په ښکلا او بڼه کې لوړ دی
له هر هغه چا چې دنګ وي
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
په مخ کې یې سپوږمۍ ده
په خوله کې یې ملغلرې دي
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
په خبرو کې یې حیا ده
په چوپتیا پسولل شوی دی
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
پراخه ټنډه لري
چې الله ته په سجده ټیټه شوې ده
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
په عقل او پوهه پورته شوې
په عزت او معرفت کې
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
په مخ کې یې ځلا ده
په سترګو کې یې توروالی دی
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
وروځې یې نري او اوږدې دي
په ښکلا ښایسته شوې دي
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
که ولیدل شي، پسې روان وي
یو نور چې ورسره مل وي
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
پوزه یې صفا ده
نری غاړه او لږ اوږده ده
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
خوله یې پراخه ده
او سینه یې پلنه ده
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
نس یې برابر دی
له سینې سره هوار دی
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
مخ یې د مرغلرې په څېر دی
او رنګ یې ګلابي دی
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
روح یې نوري دی
کاینات یې روښانه کړل
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
د لویو هډوکو والا دی
د پاکو احساساتو خاوند دی
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
د قانون او رتبې بې سارى دی
په څېر یې بل نه و
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
سترګې یې طبیعي رنجنې دي
غاښونه یې روښانه او صفا دي
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
د انارو د دانو په څېر دي
ایا کله دې داسې انار لیدلي؟
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
ګڼه او درنه ږیره ده
چې په نظم خپره شوې ده
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
او ګڼ ويښتان لري
چې له غوږونو نه دي اوښتي
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
خوله یې د تورې شپې سپوږمۍ ده
کله چې یې موسکا ولیدل شي
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
او ټول یې په لاره دي
په وچه او په سمندرونو کې
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
خپلوي پالونکی دی
او د درنو بارونو اخیستونکی دی
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
او د خیر کار کونکی دی
په پټه او ښکاره
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
په مخلوقاتو کې یې هیبت دی
په حق کې ډوبېدل یې دي
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
خوي او نېکي یې برتري لري
پر پیریانو او انسانانو
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
د سینې ویښتان یې نري دي
د تندي له ښکلا څخه یې
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
د ده د نظر په څېر بل نشته
په عزت او ایمان کې
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
نري یې د سینې ویښتان وو
او په مرتبه کې لوړ و
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
په صفت کې عزتمن و
په شان او شوکت کې پر مخلوق برلاسی شو
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
پوندې یې غوښنې نه وې
او سینه یې پراخه وه
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
غوڅې خبرې ورته ورکړل شوې
نو تر سحبان هم تېر شو
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
د مشکو په څېر په لګېدو کې
لکه له لوړ ځایه چې راکوزېږي
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
ستړی ورور هیروي
خپل اهل او ښارونه
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
نو مینه ورسره ایمان دی
او کینه ورسره کفر دی
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
افسوس پر هغه چا چې عیب ووايي
د ستاینې په مقام کې
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
اې ربه موږ بختور کړه
د هغه په نور مو را وګرځوه
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
ترڅو چې ښکلا وویني
په دنیا او اخرت کې
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
درود او سلام دې وي له هغه چا
چې پر مخلوق یې احسانونه وکړل
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
پر نبي باندې تل تر تله
هغه رب چې شان یې لوړ دی
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
همدارنګه پر زهرا باندې
او پر هغې پتمنې مور یې
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
او پر ټول ال او اولاد یې
تر څو چې سپوږمۍ موږ سره غږېږي