Ofii koo gowwaan gorsa hin fudhanne

Uffata adii fi dulloomuu irraa akeekkachiisa dhufe

Karaa gaarii ittiin simatan hin qopheessine

Bakka koo irra dhufe, mataa koo irratti hin yaaddofne

Yoo beekeera ta’e, kabajaan simachuu hin dandeenye

Dhoksaa koo isa irraa dhoksuuf midhaan itti dibu ture

Eenyu naaf deebisa ofii koo kan ofii ishee hordofu

Akka farda bosonaa kan harka qabamuuf

Hin yaadin cubbuu keessa seenuun hawwii ishee cabsuuf

Nyaanni hawwii nyaata jaalatu dabalata

Ofii akka daa’imaatti, yoo hin eeggatin guddatu

Jaalala harma xuuxuu irratti yoo dhiiste, ni dhiisa

Hawwiin ishee akka hin too’anne of irraa deebisi

Hawwiin yoo too’ate, ni ajjeesa yookaan ni qaanessa

Yeroo hojii keessa jirtu akka hin too’anne eegi

Yoo marga mi’aawaa ta’e argite, akka hin nyaanne hin eeyyamin

Yeroo hedduu mi’aawaa ta’e kan nama ajjeesu fakkaata

Namni hin beekne summiin margaa keessa jiraachuu

Beelaa fi quufaa irraa sodaadhu

Beelaan yeroo tokko caalaa hamaa ta’a

Ija dhorkaa irraa guutame irraa imimmaan haquu

Ammas nyaata kee qofa akka gaabbii ta’u godhi

Ofii fi sheyxaana mormii, isaan hin dhageenyin

Yoo gorsa siif kennan, shakkii keessa galchi

Isaan keessaa mormituu yookaan abbaa murtii hin ajajamin

Mormituu fi abbaa murtii lamaan sirritti beektu

Waanan hin hojjanne dubbachuu kootiin dhiifama kadhadha

Akka ilmoo hin qabneef ilmoo qabaachuu fakkeessuu kooti

Siif gaarii ajaje, garuu ofii koo hin hordofne

Ofii koo sirrii hin ta’in, akkamitti siif jedha, ‘Sirrii ta’i!’

Du’a dura salaatuuf qopheessuu hin dandeenye

Salaata dirqama malee hin salaatin, sooma hin soomnin