Å du med mørke augnelok, gjev liv åt tonen i vår samrødekveld

Avdekka frå Sulaymas bustad tusen meiningar i songen.

Frå ljomen av lynet som glimra over Sinai-fjellet

Den dagen Moses søkte ein gneiste derfrå, medan me vart varma av elden hans.

Den som såg eit glimt av det, ropa og klaga

Den som høyrer sunda frå den sorgfulle, må ottast at han forsvinn i ekstase.

Å Allah, miskunn deg over han og sjå til han, for han er tæra av kjærleik

Lik dei som smaka det før me i det heile var til.

Folket i Hans nærver, av deira vin har me drukke

Medan dei som levde i vår tid, ikkje skjøna vår meining.

Av kjærleikens og reinleikens vin har me drukke

Me tok morgonsvepen or lidenskapens kalar, og kveldssvepen med.

Lat kvar og ein som nektar dette koma og lytta til oss

Lat han høyra vår dyd, den klåre teksten i den tydelege Boka.

Profetens ætt, truskapens og vissas folk

Dei er folket under kappa, å Allah, gjev oss av din nåde gjennom dei.

Dei er folket under kappa, å Allah, gjev oss av din nåde gjennom dei

Med velferd i begge heimar, for oss og alle våre frendar.

Gjer våre kår fagre, miskunn deg og prøv oss ikkje

Og velsigninga vere over Ahmad så lenge augo finn søvn.