قصيدة الحجرة النبوية الشريفة
Qasida of the Noble Prophetic Chamber
Nn
يَا سَيِّدِي يَا رَسُولَ اللهِ خُذْ بِيَدِي
مَا لِي سِوَاكَ وَلَا أَلْوِي عَلَى أَحَدِ
Å min herre, å Guds sendebod, ta mi hand
Eg har ingen utan deg, og eg vender meg ikkje til nokon annan
فَأَنْتَ نُورُ الْهُدَى فِي كُلِّ كَائِنَةٍ
وَأَنْتَ سِرُّ النَّدَى يَا خَيْرَ مُعْتَمَدِ
For du er leiarljoset i alt som er til
Og du er løyndomen bak all gåvmilde, å beste støtte
وَأَنْتَ حَقًّا غِيَاثُ الْخَلْقِ أَجْمَعِهِمْ
وَأَنْتَ هَادِي الْوَرَى لِلَّهِ ذِي السَّدَدِ
Du er sanninga si redning for heile skapningen
Og du leier folket til Gud, Den Rettvise
يَا مَنْ يَقُومُ مَقَامَ الْحَمْدِ مُنْفَرِدًا
لِلْوَاحِدِ الْفَرْدِ لَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَلِدِ
Å du som står åleine på lovprisingsstaden
Framfor Den Eine, som ikkje er fødd og ikkje har født
يَا مَنْ تَفَجَّرَتِ الْأَنْهَارُ نَابِعَةً
مِنْ إِصْبَعَيْهِ فَرَوَّى الْجَيْشَ بِالْمَدَدِ
Å du som lét elvane springe fram
frå fingrane dine og gav hæren hjelp og lise
إِنِّي إِذَا سَامَنِي ضَيْمٌ يُرَوِّعُنِي
أَقُولُ يَا سَيِّدَ السَّادَاتِ يَا سَنَدِي
Om eg vert råka av urett som skremmer meg
seier eg: Å herre over alle herrar, å mi støtte
كُنْ لِي شَفِيعًا إِلَى الرَّحْمَنِ مِنْ زَلَلٍ
وَامْنُنْ عَلَيَّ بِمَا لَا كَانَ فِي خَلَدِي
Ver min talsmann hjå Den Miskunnsame for mine feilsteg
Og unna meg det som ikkje eingong var i mitt sinne
وَانْظُرْ بِعَيْنِ الرِّضَا لِي دَائِمًا أَبَدًا
وَاسْتُرْ بِفَضْلِكَ تَقْصِيرِي إِلَى الْأَمَدِ
Sjå alltid på meg med din milde velvilje
Og skjul mine manglar med din nåde til tidas ende
وَاعْطِفْ عَلَيَّ بِعَفْوٍ مِنْكَ يَشْمَلُنِي
فَإِنَّنِي عَنْكَ يَا مَوْلَايَ لَمْ أَحِدِ
Vend deg til meg med ei tilgjeving som famnar meg
For eg har, min herre, aldri vike frå din veg
إِنِّي تَوَسَّلْتُ بِالْمُخْتَارِ أَفْضَلِ مَنْ
رَقَى السَّمَاوَاتِ سِرِّ الْوَاحِدِ الْأَحَدِ
Eg har søkt støtte hjå Den Utvalde, den fremste som
steig opp til himlane, løyndomen til Den Eine og Sameinte
رَبُّ الْجَمَالِ تَعَالَى اللهُ خَالِقُهُ
فَمِثْلَهُ فِي جَمِيعِ الْخَلْقِ لَمْ أَجِدِ
Ein skjønnhetens meistre, opphøgd er Gud hans skapar
For hans like har eg ikkje funne i heile skapningen
خَيْرُ الْخَلَائِقِ أَعْلَى الْمُرْسَلِينَ ذُرًى
ذُخْرُ الْأَنَامِ وَهَادِيهِمْ إِلَى الرُّشْدِ
Den beste av alle skapningar, det fremste av alle sendebod
Menneska si skatt og deira vegvisar til det rette
بِهِ الْتَجَأْتُ لَعَلَّ اللهَ يَغْفِرَ لِي
هَذَا الَّذِي هُوَ فِي ظَنِّي وَمُعْتَقَدِي
Til han har eg søkt tilflukt, slik at Gud kan tilgje meg
Dette er mi von og mi faste tru
فَمَدْحُهُ لَمْ يَزَلْ دَأْبِي مَدَى عُمُرِي
وَحُبُّهُ عِنْدَ رَبِّ الْعَرْشِ مُسْتَنَدِي
Å prise han har vore mitt virke gjennom heile livet
Og kjærleiken til han er mi støtte hjå Tronens Herre
عَلَيْهِ أَزْكَى صَلَاةٍ لَمْ تَزَلْ أَبَدًا
مَعَ السَّلَامِ بِلَا حَصْرٍ وَلَا عَدَدِ
Over han vere den reinaste velsigning til evig tid
Saman med fred, utan grense eller tal
وَالْآلِ وَالصَّحْبِ أَهْلِ الْمَجْدِ قَاطِبَةً
وَتَابِعِيهِمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى الْأَبَدِ
Og over familien og fellane, æra sitt folk alle som ein
Og dei som følgjer dei i godskap til evig tid