Du overgår alle fullmånar

Dei låner sitt lys frå hans glans

Eg lengtar etter å vitja han

I hans nærleik strøymer tårene

Å sjå deg, å profet

Er ei sæl og ljuveleg glede

Med sin angande bris

Om det er i søvne eller i eit syn

Eg kom til dei heilage gardane

Og står no ved hans dør

Ved samlingsstaden for dei elska

La eg frå meg mi reisebør

Ei løve midt i elden

Haydar, den alltid angripande

Kor ofte han hogg med sverdet

Kor ofte han fekk fjella til å skjelva

Mi von og mi bøn om nåde

Er ved al-Zahra, den kyske

Å, dotter av sendebodet

Lat mine voner verta sanne

Ved Zaynab, vegvisaren

Og Nafisa, den store

Og Aisja, den strålande

De er den beste av alle slekter

Sanneleg har me sett oss føre

Til han har me kome

Å, bestefar til Hasan og Husayn

Lengsla vår har vorte lang

Me har bore fram vår gåve

Til den reine profetiske ætta

Velsigningar over profeten

Han er strålande i sin venleik