Å, du som søker Allah, eg gjentek eit ord du må lytta til

Om du skjønar mine ord, skal du gjennom dei nå fram til Allah

Det er din veg, å søkar, å drikka av einskapens vin

Og om du ønskjer meir, så gløym alt anna enn Han

Nemn det største namnet og fald saman universet så du vinn

Og dykk ned i æve-havet, for det er havet til Allah

Og dykk ned i havet av lys, av meining og av løyndomar

Og utslett desse rika, så hjartet ditt når sitt mål

Forsvinn i Den tilbedne så du smakar skodingas meining

For denne eksistensen er inkje anna enn lyset frå Allah

Det jordiske og det himmelske riket, og like eins maktas rike

Alt dette er berre skildringar, og Essensen er den namngjevne

Gå bort frå eigenskapane og forsvinn i Essensens Essens

Dette er berre fargeskiftingar som alle endar hjå Allah

Til Han er slutten og frå Han er byrjinga

Og no har Han synt seg, og universet strålar i Hans pryd

For Han er universet ein spegel og ein stad der eigenskapane vert synlege

Muhammed er Essensens lys, over han vere Allahs velsigning

Al-Alawi seier eit ord som er fullt ut godteke

Forstanden vert dregen mot det og forsvinn i Allahs Essens