Frå venleiken i universet kjem min vin

Eg har smaka han rein og han er lovleg

Han er dregen frå eigenskapane til min fullmåne

Ein venleik som omfattar all fullkomenheit

Eit andlet som har late sin glans skine fram

Og universet har vorte spegelen hans

Om hjartet ditt søkjer å møte Han

Så lat din lidenskap vere i samsvar med Hans

I ånda er eg ein vid himmel

I kroppen er eg støv

Eg er ein blome, eg er vatn

Eg er fortapt i søtleiken av mi ekstase

Ånda steig opp til sin høge rang

Hjartet kom for å vakte og verne henne

Og kroppen skunda seg på sin veg

For slik å nå sitt inste ønske

Å klandrar, som kritiserer av uvitskap

Ein elskar som har oppnådd sameining

Om du klandrar med sanning, skal du òg verte prøvd

Og du vil smake denne kjærleiken med ein gong

Ved di utsletting frå alt anna enn Han

Finn du ly i vidda av Hans varigheit

Og ved svalda av drikken frå Hans velvilje

Vert den brennande lengta i hjartet sløkt

Måtte Guds bønner verte gjevne

Meir velluktande enn noka parfyme

Til Sendebodet som steig fram

Han som sitt lys slettar ut alt villfar

Med ein fred som aldri tek slutt

Til hans familie, folket med den høge rangen

Hans følgjesveinar og dei som følgjer dei

Og alle Guds menn