Ingen har rekt si hand til den fremste av skapningar

utan at han gjennom han fann si sæle

Derfor har eg rekt ut mi hand til han

og slik vart eg ein av dei sæle

Ei dør til Gud, opphøgd og høg

i ære, og han utmerkar seg i alt stort

Alle er gjennom hans kall knytte

til Gud, og har ved han fått støtte

Både i motgang og i medgang

søkjer eg vern i hans ly livet ut

Eg seier: Hjelp meg, du min skatt

og lat si svale dogg fløyma frå dine hender

Ver oss nådig, du mitt håp

og læk hjartet for alle dets plager

Skulle den som elskar deg vera i frykt?

Ved din høge rang fryktar eg ingen

Eg vonar på ingen utanom deg, om tida

er hard og eg manglar hjelparar

Ved ditt liv, vend ditt blikk til meg

i nåde, du fremste av dei som kastar seg ned

Du er den utvalde frå æva av

du beste talsmann blant alle folk

Ved ditt lys, etter inkje

strålte skapningens andlet fram

Guds velsigning utan tal

vert gjeven til deg, du med den høge rangen

Og til di slekt og dine edle fylgjesveinar

så lenge kameldrivaren sin song tek til og ljomar