Eg har inga onn utan Deg, som Du vel veit

Nærleik til Deg er ein siger, medan avstand er eit tap

Dra meg til Deg, inn i Di omfamning

For eg er rekna som Din i alt eg kjenner

Du er min lengsel, så ver min vegvisar

Hjartet er tørst, så ta frå meg denne sorga

Kven skal vere der for meg om Du ikkje er der

Du ser min lågheit, og Du er den mest miskunnsame

Kor ofte ropar eg, å beste vegvisar

Åtskiljing er nok, Din godleik fløymer over

Sameiningas lys har ein kostbar pant

Eg har ingen utanom Deg, så gjev og ver nådig

Nærleik og avstand er det same for meg

For mi leiing ligg i det Du har tilskikka meg

Gjer då mine gåver til livsens ånd

Mitt vesens elskede, Taha, læraren

Du kjenner min hug, min kjærleik og min truskap

Så ver med al-Kurdī i kvar ein siger

Må min Herres velsigning vere over mitt hjartas kjære

Taha, vegvisaren, fred vere med han