Forhengene av 'mellom' har blitt løfta, og lysa av Ein-heit har vist seg

Avslørt utan noko 'kor', så sjå dei, O Sufiar!

Eg er spegelen til min Elskede, i hans kjærleik, O mi ånd, veks vel

Frå anna enn Han, O sjølv, ver borte, og kast bort alle ting som er låge.

Sidan Han har vist seg i desse synsstadene, har eg bøygd meg og vore knelende

Takkar Han og prisar, for Han har omfamna meg i identitet.

O underet av mitt møte, O mi varigheit i mi utsletting

O lyset av mi himmel, O mitt liv for alltid og alltid.

Skjenkaren har nærma seg oss, og presentert oss begeret.

Vi har smakt og drukke oss mette, frå koppane til al-Hashimi.