Ein bris har blese over oss frå den utvalde sitt vern

Ein bris som ber på sæle, lækjedom og heling

Ved å kjenna dufta vert vårt ytre og indre gjort reint

Å, kor lukkegjeven er han som følgjer profeten i kvar ei stund!

Med sannferdige steg vandrar dei med folk av stor vilje og truskap

Dei er dei store mennene, dei er sannelig dei edle

Dei er folket av løyndomar, folket av reinleik og klårleik

Å, kameldrivar, syng! For min tilstand er vorten rein gjennom profeten

Om kjelda til Allahs gåvmilde viser seg, tilgjev han oss

Allah er meg nok, og for ein framifrå forsynar han er!

Frå han kjem alle gåver, og frå han kjem velferd og heling

Å, Du mest gåvmilde, min Herre er den beste til å tilgje

Unn oss selskapet til tenaren din, den utvalde

Og lei oss på vegen til dei som følgde hans leiing

Så vi kan stå stødig på han og følgja arvingane etter profeten

Ved rangen til Ahmad, Allahs elska, ein skatt av truskap

Må min Herre velsigna han så lenge regnet fell og mettar

Og hans ætt og følgjesveinar, så lenge lynet glimtar på himmelen