Folk av kjærleik sa til meg:

Om Gud prøver deg med denne lidenskapen,

Vit at dens plass er høg og dyrebar;

Til og med lærde er forvirra av den.

Det finst ingen sann kjærleik utan Samansmelting,

Og ingen Samansmelting som ikkje er dyrekjøpt.

Det finst ingen vin utan den forseglede årgangen,

Og ingen åndeleg stasjon utan at den når høgdene.

Då eg låg djupt i søvnen,

Stod Guds Menn over meg.

Dei sa til meg: Reis deg, du som søv,

Og minnast din Evige Herre.

Folk seier til meg at eg er villfaren,

Men vegen min er allereie hoggen og klar.

For om eg er gjort rein med min Herre,

Så er menneskets dom av ingen bekymring.

Dagen har brote over min Elskede,

Til eg såg Han med mine eigne auge.

Du åleine er mitt mål, å min Gud,

Og Du har meir rett til meg enn eg har til meg sjølv.