نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
We Have Alighted in the Courtyard of al-Hussain Do you like this personality?
Nn
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Me har stige ned på plassen til Hussain
I Guds vern er den som kjem til Hussain
يَا ابْنَ طَهَ الْبَشِيرِ جِئْنَا بِبَابِكَ
وَشَرَّفْنَا هُنَا بِلَثْمِ عِتَابِكَ
Å, son av Taha, bodberaren, me har kome til døra di
Og her er me æra med å kyssa din signa terskel
يَا حَفِيدَ الرَّسُولِ جِئْنَا رِحَابَكَ
مَنْبَعَ الْجُودِ مَصْدَرَ الْكَرَمَيْنَا
Å, barnebarn av Sendebodet, me er komne til din gard
Ein kjelde til givmildheit, eit opphav til edel gåvmildheit
رَحْمَةُ اللهِ لِلْبَرِيَّةْ عَطَاهَا
مَنْ قَرَنَ ذَاتُهُ بِذَاتِهِ وَاصْطَفَاهَا
Ei miskunn frå Gud, gjeven til alt skaparverket
Utvald og lyfta til ein plass av nærleik
يَثْرِبٌ شُرِّفَتْ بِهِجْرَةِ طَهَ
يَا هَنَا مِصْرَ يَوْمَ جَاءَ حُسَيْنَا
Yathrib vart æra ved Taha si utvandring
Kor velsigna er Egypt den dagen Hussain kom!
اَلْأَمَاكِنْ إِلَى الْكِنَانَةْ تُهَنِّي
آلَ مِصْرٍ قَدْ جَاءَ مَنْ نَابَ عَنِّي
Landene sender sine lykkeønskingar til Egypt
«Til folket i Egypt har det kome ein som talar for meg.»
لَا شَرِيفٌ سِوَاكَ فِي الْخَلْقِ طُرَّهْ
يَا كَرِيمَ الْأَجْدَادِ وَالْأَبَوَيْنَا
Det finst ingen edlare enn deg i heile skaparverket
Å, du med edle forfedrar og edle foreldre
أُمُّكَ الزَّهْرَا لِلْمُكَمَّلِ قُرَّهْ
لَا شَبِيهٌ لَهَا مِنَ الْكَنْزِ دُرَّهْ
Di mor er al-Zahra, gleda til Den fullkomne
Ei perle frå skatkammeret, utan noko like
قَالَ خَيْرُ الْوَرَى حُسَيْنٌ مِنِّي
فِي حَدِيثٍ رَوَاهُ أَنَا مِنْ حُسَيْنَ
Den beste av skapningane sa: «Hussain er av meg»
Og i forteljinga: «Og eg er av Hussain.»
أَنْتَ بِالْأُمِّ قَدْ بَلَغْتَ الْكَمَالَ
وَعَلِيٌّ بِهِ تَسُودُ الرِّجَالَ
Gjennom di mor nådde du høgdene av fullkomenskap
Og gjennom Ali arvar du adelen som leier menneska
أَنْتَ فَرْعٌ زَكِيٌّ مِنْ خَيْرِ آلَا
عُنْصُرَ النُّورِ مَنْبِتُ الْحَرَمَيْنَا
Du er ei rein grein frå det finaste av hus
Fødd av lys, runne frå den helga ætta
فِي قُلُوبِ الْخِيَارِ رَبِّي كَتَبَكُمْ قَالَ
فِي الذِّكْرِ قُرْبَةً قُرْبَكُمْ
I hjarta til dei rettvise har min Herre skrive dykkar kjærleik
Og i Åpenberringa er nærleik til dykk ein veg til Gud
كُلُّ حَسَبٍ مَقْطُوعٌ غَيْرَ حَسَبِكُمْ
قَبْضَةُ الْحَقِّ أَفْضَلُ النَّسَبَيْنَا
Kvart eit slektstre skal slitna, utanom dykkar slekt
Sanningas grep, det fremste av alle ættetal
مَنْ يَزُورُ الْإِمَامَ أَتَتْهُ عِنَايَا
إِنْ أَصِلْ سَاحَهُ يَتِمُّ هَنَايَا
Den som vitjar imamen, vert møtt med kjærleg omsorg
Om eg når garden hans, vert gleda mi fullkomen
قَدْ أَتَيْنَاكَ وَالرِّكَابُ حَنَايَا
يَا ابْنَ خَيْرِ الْأَنَامِ نَظْرَةْ إِلَيْنَا
Me har kome til deg, ridetøyet vårt er bøygd av reisa
Å, son av det beste mennesket, vend blikket ditt mot oss
خَاطَبَ اللهُ لِلْحُسَيْنِ شَفَاهَا
يَا شَهِيدَ الْمَحَبَّةِ يَا سِبْطَ طَهَ
Gud talte til Hussain og æra hans rang
Å, kjærleikens martyr, å, barnebarn av Taha!
آيَةُ الطُّهْرِ أَنْتَ مَجْلَى صَفَاهَا
أَنْتَ رَيْحَانَتَاهُ وَالسِّبْطَيْنَا
Du er eit teikn på reineik, ein spegel for hans glans
Du er hans velluktande basilikum, dei to signa barneborna
جِئْنَا سَاحًا بِهَا تُحَطُّ الْخَطَايَا
مَنْهَلَ الْجُودِ مَصْدَرًا لِلْعَطَايَا
Me har kome til ein plass der synder vert kasta av
Ei kjelde til storsinn, eit opphav til gåver
مَنْ سِوَاكُمْ يُرْجَى لِكَشْفِ الْبَلَايَا
رَحْمَةُ اللهِ قَدْ هَدَاهَا إِلَيْنَا
Kven andre enn deg kan ein vona på for å fjerna pinsle
Guds miskunn har leia oss fram til deg
ضَرَّنِي الْكَرْبُ جِئْتُ سَاحَ الْكِرَامَا
شَاكِيًا بَاكِيًا مِنَ الْآَمَا
Naud har råka meg, så eg kom til garden til den edle
Klagande og gråtande over smerta eg har bore
بِأَخِيكَ الْعَظِيمْ حَسَنُ الْإِمَامَا
دَوْحَةِ النُّورِ طَاهِرِ الْعُنْصُرَيْنَا
Ved din store bror, imamen Hassan
Lystreet, rein i begge slektsledd
دَاوِ جِسْمًا مِنَ الضَّنَا كَمْ عَانَى
وَكَذَا الضُّرُّ وَالْأَسَى مَسَّانَا
Læk ein lekam tæra av sjukdom og lang liding
For naud og sorg har òg råka oss
فَهِيَ كَوْكَبْ بَدَا مَعَ الْكَوْكَبَانِ
أُمُّ هَاشِمْ كَرِيمَةُ الدَّارَيْنَا
Og ho er ei stjerne som kom fram med dei to stjernene
Umm Hashim, den edle kvinna i begge heimar
حُبُّكُمْ فِي الْعُرُوقِ وَالْقَلْبُ يَسْرِي
جِئْتُكُمْ بَدِّلُوا لِعُسْرِي بِيُسْرِي
Kjærleiken til dykk flyt i årane og i hjarta mitt
Eg har kome til dykk, vend mi trengsel til lette
بِأَبِيكَ الْإِمَامُ اجْبُرِي لِي كَسْرِي
فُكَّ أَسْرِي وَسُدَّ عَنِّي الدَّيْنَا
Ved din far, imamen, læk det som er knust i meg
Løys meg frå mine band og fri meg frå mi skuld
طَيِّبُونِي لِكَيْ أَعُودَ بِلَادِي
وَبَرِّئُونِي لِكَيْ أَرَى أَوْلَادِي
Gje meg helse så eg kan venda heim til mitt land
Gjer meg heil att, så eg atter kan sjå mine barn
فَإِذَا سِرْتُ يَا سَاكِنِينَ فُؤَادِي
تِمُّوا لِلنِّعْمَةِ وَاحْفَظُوهَا عَلَيْنَا
Og når eg dreg herfrå, å, de som bur i mitt hjarta
Fullfør denne velsigninga og bevar ho for oss