Å vakraste profet

å mest fullkomne mellom dei utvalde

Å sendeboda sitt segl – kor

søt du er i mitt hjarta!

Å du som rommar avtrykket

av alt skapt, i deg samanfalda

Ei gåve frå æva

Du er den som fekk

den fulle forbønna

Og skaparverket vil då

søka etter profetane

Så vert det sagt til menneska

"No har de nått dykkar von –

Gå til Muhammad

porten til den Høgste Herren."

Hans teikn er helbredande

Han er den førebudde for dei

han som eig den fulle lovprisinga

Så skal han ropa i knefall

"Min Herre, gjev og ver tilfreds!"

Det vert sagt: "Gjer forbøn, å Elska!

Å reinaste av dei utvalde,

Be, og du skal få kva du ynskjer

og lat ingen syndar vera att."

Å reinaste av dei utvalde

Send velsigningar over han

som steig høgt over himlane,

Den Elska som i morgon

skal fjerne frå oss all nød

Å vår Herre, vend mot oss

hans reine hjartes medkjensle,

Og lat vår ende få duft av moskus

å Du som svarar den som kallar,

Ved dei inste løyndomane