Dette er den opphøgde staden som folkeslaga søkte til

og som både arbar og framande har bøygd seg for

Dette er staden til Guds sendebod, den gjævaste av alle

som fekk lovar og visdom frå sin Herre

Dette er Muhammad, vegvisaren som utsletta

mørket og uretten frå oss med lyset frå si leiing

Dette er han som steig høgt over himlane

til ein ærefull stad som ingen andre folk kunne nå

Å min herre, å Guds sendebod, å mitt håp

du som eg tek tilflukt hjå om foten skulle gli

Ved deg fann eg vegen til trua, og slik

vart dine rike signingar gjevne til meg

Må skaparen velsigne deg så lenge

duene kurrar og regnet fell stilt frå skyene