Gåver frå vår Herre sin nåde er sanneleg vedunderlege

og kva i Hans grenselause gjevmildskap er vel ikkje eit under?

Den elskande si høgtid er å møte sin Elska

ære vere Han som førte oss nær og kveikte denne kjærleiken

Med meg er folk frå dei høgaste rekker

dei ber på løyndommar som korkje kan teljast eller skrivast

Dette er høge gåver, ikkje vunne ved eige strev

for Verjaren si godleik lèt seg ikkje mæle

Den som har ein førehandsbestemt lodd av nåde skal få sin del

gjeve han fullt ut, utan møye eller slit

Den milde brisen frå Han som gjev i overflod er nær

opna deg for han, du unge, og kom nær

Kanskje den særde endeleg får møte sin lækjar

slik at livet for han vert endå søtare og reinare

Måtte Gud gje si velsigning, så lenge edle sinna

fattar ord som fortener å bli skrive med tårer frå auget

Over den beste av skapningar, Vegvisaren, Hans Elska

og over hans ætt og alle som fylgjer han i reinleik