मैले भनेँ, जब तिम्रो सुरक्षित सौन्दर्यको ज्योति

मबाट ओझेल भयो र हरायो

अल्लाहको कसम, मलाई एउटा यस्तो व्यथाले गलायो

जसमा मैले मृत्युको स्वाद नै चाखेँ

मेरा आँखाहरू, तीतो रुवाइले गर्दा

बगिरहेका मूलहरू झैं ओइरिएका छन्

मेरा परेलाहरू बगेका ती आँसुले सन्तुष्ट भएनन्

जबसम्म ती आफैँ रित्तिएर सुकेनन्

मेरो हृदय प्रेममा भौतारिन्छ, मेरो तृष्णा बढ्दैछ

अब हाम्रो पुनर्मिलन कहिले होला?

मेरो दृष्टिबाट ज्योति ओझेल भएको छ

हे सुन्दर चन्द्रमा, यी आँखाहरूलाई शान्ति देऊ