अल-अकीकको उपत्यकामा हामी भेला भयौँ

हामी र ती गाजलु आँखा भएका सुन्दरीहरू

लैलाको पागल प्रेमी (मजनू) बारे तिमी के सोच्छौ?

ऊ त यो पागलपनको एक अंशमा मात्रै थियो

हे मेरा आँखाहरू, तिमीहरूले मलाई थकायौ

र हे मेरा परेलाहरू, तिमीहरूले मलाई त्याग्यौ

हे मेरो सानो हृदय, धैर्य धारण गर

उनीहरूका लागि जसले मलाई छोडेर गए

सोमबारको दिन मैले उनीहरूबाट विदा लिएँ

मंगलबार बिहानैदेखि म उनीहरूको अभावमा एक्लो भएँ

उनीहरू ती महान् हुन् जसले मलाई पछाडि छोडे

म मेरा आँखाबाट रगतका आँसु बगाइरहेको छु

म यसरी रोएँ कि रुखका हाँगाहरूमा रहेका

चराचुरुङ्गीहरूले समेत मप्रति शोक व्यक्त गरे

ईश्वरको कसम, यदि म यो तड्पाईंमा मरेँ भने

मलाई मेरै आँसुले स्नान गराइदिनु

ममाथि विलाप गर र भन

"यहाँ ती आँखाहरूद्वारा मारिएको व्यक्ति सुतिरहेको छ"

म अझै पनि सवारी ऊँटहरूको वरिपरि बसिरहेँ

र बिन्ती गरेँ, "ईश्वरको लागि, मलाई पनि लैजानुहोस्"

"मेरा आत्मीय जनहरूको वासस्थानसम्म!"

तर उनीहरू त बिदाइ समेत नगरी प्रस्थान गरे

जाऊ, हे मेरा सन्देशवाहक उनीहरूकहाँ

छिटो गर, र उनीहरूका हातहरूमा चुम्बन गर

मेरो सलाम (अभिवादन) उनीहरूलाई सुनाऊ

सायद उनीहरूले मलाई स्वीकार गर्नेछन्

मेरो सन्देशवाहक मुस्कुराउँदै मकहाँ आयो

र भन्यो, "खुसी होऊ, तिम्रो मेलमिलाप हुने भयो!"

तिमीहरूको नुन र रोटीको सम्बन्ध अझै बाँकी छ

उनीहरूले तिमीसँग पुनर्मिलन गराउने वाचा गरेका छन्