हे मेरा आँसुलाई निरन्तर वर्षा झैं बगिरहेको देख्ने,

मेरा दुवै आँखाबाट प्रवाहित, जबकि मेरो शरीरमा रोग देखिन्छ

अचम्म नमान, चाहे म निर्जीव अवशेष जस्तै किन नबनूँ,

किनकि मैदानमा, बानको वृक्ष र पहाडको बीचमा एक मृगले

पवित्र महिनाहरूमा मेरो रगत बगाउनु जायज ठान्यो,

मेरो अवस्थामा अचम्म मान, किनकि पहिले कहिल्यै

म कठिनाइहरूसँग डराउँदिनथेँ, चाहे तिनले मतिर हात फैलाऊन्,

तर प्रेमले मलाई बहिरो बनायो, र मेरा शब्दहरू व्यर्थ सावित भए

भाग्यले मृगका आँखाहरूद्वारा सिंहलाई धराशायी बनायो,

हे मैदानका बासिन्दा, यो वनको बासिन्दालाई बचाउन आऊ!

मेरा प्रियले नजरका अनगिन्ती तिरहरूले मेरो हृदयमा प्रहार गरे,

र मलाई मार्गदर्शन बिना भौंतारिने अवस्थामा छोडिदिए

जब उनले प्रहार गरे र उनको तिरले मेरो सहनशीलता क्षीण बनायो,

मैले त्यो चोटलाई लुकाएँ र तिरलाई आफ्नो मुटुभित्रै दबाएँ

किनकि प्रियले दिएका चोटहरूले मलाई कुनै पीडा दिँदैनन्,

जब मेरो चन्द्रमा उदय हुन्छ, तब आकाशको चन्द्रमा पनि ओझेल पर्छ

उनको प्रेममा मैले धेरै रातहरू चिन्ता र अनिदोमा बिताएको छु,

मेरो आत्मा, रगत, श्रवण र दृष्टि सबै उनकै हुन्

हे मलाई प्रेमको लागि दोष दिने, प्रेम त एक नियति हो,

यदि यस्तो विरहले तिमीलाई खाएको भए, तिमीले मलाई न हप्काउँथ्यौ न त दोष दिन्थ्यौ