अल-अकीकच्या खोऱ्यात आम्ही एकत्र जमलो

आम्ही आणि ते काळ्या डोळ्यांचे प्रियजन

लैलाच्या मजनूबद्दल तुला काय वाटते?

या वेडाचा तर त्याने केवळ एक अंश सोसला आहे

हे माझ्या डोळ्यांनो, तुम्ही मला किती थकवले

आणि हे माझ्या पापण्यांनो, तुम्ही मला कशी साथ सोडली

हे माझ्या चिमुकल्या हृदया, आता धीर धर

त्यांच्या विरहावर, ज्यांनी माझी साथ सोडली

सोमवारी मी त्यांच्यापासून दूर झालो

मंगळवारच्या सकाळपर्यंत त्यांच्याविना मी व्याकुळ होतो

ते थोर स्वामी मला मागे सोडून गेले

माझ्या डोळ्यांतून रक्ताश्रू वाहत आहेत

मी इतका रडलो की झाडांच्या फांद्यांवरील

त्या पक्ष्यांनाही माझी दया आली

ईश्वराची शपथ, जर मी या ओढीने मरून गेलो

तर माझ्याच अश्रूंनी मला स्नान घाला

माझ्यासाठी विलाप करा आणि म्हणा

"हा त्या नयनबाणांनी घायाळ झालेला आहे"

मी अजूनही त्या प्रवासाच्या उंटांभोवती रेंगाळत आहे

आणि विनवतोय, "ईश्वरासाठी मला सोबत न्या"

माझ्या कबील्याच्या वस्त्यांकडे

ते माझा निरोप न घेताच निघून गेले

जा, हे माझ्या दूता, त्यांच्याकडे जा

घाईने जा आणि त्यांच्या हातांचे चुंबन घे

त्यांना माझा सलाम पोहोचव

कदाचित ते माझा स्वीकार करतील

माझा दूत हसत हसत माझ्याकडे आला

आणि म्हणाला, "आनंद मान, आता तुमची समेट होणार आहे!"

तुमच्यातील मीठ-भाकरीचे नाते आजही कायम आहे

त्यांनी मला वचन दिले आहे की तुमची पुन्हा भेट होईल