मी त्या मार्गावर अन्याय केला ज्याने रात्री प्रार्थना केली

जोपर्यंत त्याच्या पायांनी वेदना आणि सूज याची तक्रार केली नाही

आणि त्याने आपल्या आतड्यांना उपासमारीच्या तीव्रतेपासून बांधून ठेवले,

त्याच्या नाजूक त्वचेला त्याच्या कंबरेभोवती बांधलेल्या दगडाखाली लपवले

सोन्याच्या उंच पर्वतांनी त्याला आकर्षित करण्याचा प्रयत्न केला,

पण त्याने त्यांना खऱ्या उंचीचे अर्थ दाखवले

त्याच्या austerity आणि गरजेच्या स्थितीने फक्त त्याच्या सांसारिक चिंता विषयीच्या उदासीनतेची पुष्टी केली,

कारण इतक्या निर्दोष गुणांवरही तीव्र गरज हल्ला करू शकत नाही

अशा व्यक्तीची तीव्र गरज त्याला जगाकडे कशी आकर्षित करू शकते,

जेव्हा त्याच्याशिवाय, जग अस्तित्वातून बाहेर आले नसते?

मुहम्मद दोन जगांचा स्वामी आहे, जिन्न आणि माणसांचा स्वामी,

आणि दोन गटांचा स्वामी, अरब आणि गैर-अरब

आमचा पैगंबर, जो चांगल्याचे आदेश देतो आणि चुकीचे प्रतिबंध करतो,

त्याच्या शब्दात 'होय' किंवा 'नाही' यापेक्षा कोणीही खरे नाही

तो प्रिय आहे, ज्याची मध्यस्थी आशा केली जाते

सर्व भयानक गोष्टींविरुद्ध ज्या अचानक येतात

त्याने लोकांना अल्लाहकडे बोलावले, त्यामुळे जे त्याला धरून आहेत

ते एका दोरीला धरून आहेत जी कधीही तुटणार नाही

त्याने इतर पैगंबरांना रूप आणि उदात्त स्वभावात मागे टाकले,

आणि ज्ञान किंवा शुद्ध उदारतेत त्याच्याजवळ कोणीही आले नाही

ते सर्व अल्लाहच्या संदेष्ट्याकडून फक्त एक मूठभर पाणी मागतात

त्याच्या महासागरातून, किंवा त्याच्या अखंड पावसाच्या एका घोटातून

ते सर्व त्यांच्या मोजमापानुसार त्याच्यासमोर थांबतात,

त्याच्या ज्ञानावरच्या बिंदूंसारखे, किंवा त्याच्या शहाणपणावरच्या स्वरचिन्हांसारखे

तो तो आहे ज्यामध्ये अर्थ आणि रूप पूर्ण झाले,

आणि मग ज्याने सर्व मानवजातीला निर्माण केले त्याने त्याला आपला प्रिय म्हणून निवडले

त्याच्या गुणांमध्ये कोणताही समानतेचा भाग नाही,

कारण त्याच्यामध्ये, परिपूर्णतेचा सार अविभाज्य आहे

ख्रिश्चनांनी त्यांच्या पैगंबराबद्दल जे काही म्हटले आहे ते सोडून द्या,

त्याच्याबद्दल तुम्हाला हवे ते स्तुतीत म्हणा आणि त्यावर हक्क ठेवा

त्याच्या साराला तुम्हाला हवे ते श्रेष्ठत्व तुम्ही देऊ शकता,

आणि त्याच्या स्थानाला तुम्हाला हवे ते महानता

खरंच, अल्लाहच्या संदेष्ट्याचे उच्च गुण कोणत्याही मर्यादेपर्यंत नाहीत

जे मानवी भाषेने व्यक्त केले जाऊ शकते

जर त्याच्या स्थानाच्या महानतेसारखे त्याचे चमत्कार असते,

फक्त त्याच्या नावाचा आवाज मृत हाडांना जीवन देईल

त्याने आपल्याला अशा गोष्टींनी परीक्षा घेतली नाही ज्यामुळे आपली बुद्धिमत्ता थकून जाईल,

आपल्यासाठी काळजी म्हणून, त्यामुळे आपण शंका किंवा गोंधळात पडलो नाही

मानवजातीला त्याच्या खऱ्या साराचे आकलन करण्यास असमर्थ आहे,

जवळ आणि दूर, ते गोंधळलेले आहेत

सूर्याप्रमाणे, जो दूरून नग्न डोळ्यांना लहान दिसतो,

ज्यामुळे जवळून, ते दृष्टीला मंद आणि चकाकते

लोक झोपेत असताना त्याच्या खऱ्या वास्तविकतेला कसे समजू शकतात

या जगात, ते त्यांच्या स्वप्नांमुळे त्याच्याकडून विचलित झाले आहेत?

त्याच्याबद्दल आपल्याला असलेले ज्ञान इतकेच आहे की तो एक मनुष्य आहे,

आणि तो अल्लाहच्या सर्व सृष्टीतील सर्वोत्तम आहे

प्रत्येक चमत्कार जो सन्माननीय संदेष्ट्यांनी आणला

ते फक्त त्यांच्या प्रकाशाच्या माध्यमातून त्यांच्याशी जोडले गेले

खरंच तो एक उदारतेचा सूर्य आहे आणि ते त्याचे ग्रह आहेत,

लोकांसाठी अंधारात त्यांचे प्रकाश प्रकट करतात

एका संदेष्ट्याच्या सृष्टीचे किती उदार आहे ज्याला उत्कृष्ट स्वभावाने सजवले आहे!

सौंदर्याने सजलेले, आणि चेहऱ्यावर प्रकाशमान

ताजेतवाने फुलासारखे आणि उंचीच्या पूर्ण चंद्रासारखे,

शुद्ध उदारतेच्या महासागरासारखे आणि वेळेच्या सामर्थ्यातील दृढतेसारखे

त्याच्या भव्यतेमुळे, जरी तो एकटा होता,

तो जणू एका मोठ्या सैन्याच्या आणि सोबतीच्या मध्ये होता

जणू चमकणारे मोती, त्यांच्या शंखात संरक्षित,

त्याच्या भाषणातून आणि त्याच्या प्रकाशमान हास्यातून प्रकट झाले

कोणताही सुगंध त्या भूमीशी जुळू शकत नाही ज्याने त्याच्या महान रूपाला धरले आहे,

त्या धन्य भूमीचा वास घेणारा किंवा तिचे चुंबन घेणारा किती धन्य आहे!