मी त्याची सेवा केली आहे माझ्या स्तुतीने, क्षमा मागत

त्या पापांसाठी जे आयुष्य काव्यात आणि इतरांच्या सेवेत गेले

जेव्हा त्यांनी मला दिले ते दोन पाप, ज्याचे परिणाम भितीजनक आहेत

जणू मी आता एक बलिदान प्राणी आहे

या दोन्ही चुका मी तरुणपणाच्या उन्मत्ततेत केल्या

शेवटी काहीच मिळवले नाही फक्त चुकीची कृती आणि पश्चात्ताप

अरेरे त्या आत्म्याचे जे आपल्या व्यवहारात फक्त नुकसानच झाले!

त्याने या जगाचा उपयोग पुढील जगासाठी केला नाही, ना काही व्यवहार केले

जो कोणी आपल्या परलोकाला या जगाच्या बदल्यात विकतो,

लवकरच त्याला कळते की तो फसला आहे, वर्तमान आणि भविष्याच्या फायद्यात

जर मी पाप केले तर ते मोडणार नाही

प्रेषितासोबतचा माझा करार, ना माझा संबंध त्याच्याशी तुटणार

कारण माझे त्याच्याशी एक संरक्षणाचे करार आहे

माझे नाव मोहम्मद असल्यामुळे, आणि तो सर्व मानवांमध्ये विश्वास ठेवणारा आहे

उठण्याच्या दिवशी, जर त्याने माझा हात धरला नाही

शुद्ध दयाळूपणामुळे, तर फक्त म्हण, "किती भयंकर शेवट!"

त्याच्यापासून आशावादी व्यक्तीला त्याच्या उदार भेटींपासून वंचित करणे दूर आहे,

किंवा शरण आलेल्या व्यक्तीला आदराने वागवण्याशिवाय परत पाठवणे

कारण मी त्याच्या स्तुतीत माझे सर्व विचार समर्पित केले आहेत,

मी त्याला माझ्या मुक्ततेचा सर्वोत्तम हमीदार म्हणून सापडले आहे

त्याच्या उदारतेने धुळीने भरलेल्या आणि गरीब हाताला देखील अपयशी ठरवणार नाही,

कारण नक्कीच पाऊस खडकाळ उतारांवरही फुले आणू शकतो

खरंच, मला या जगाच्या फुलांची इच्छा नाही,

जशी झुहैरच्या हातांनी हरीमच्या स्तुतीसाठी गोळा केली होती