त्याच्या जन्माने त्याच्या मूळाच्या शुद्धतेचा खुलासा केला,

अहो किती शुद्ध त्याची सुरुवात आणि शेवट!

त्या दिवशी, पारसिकांनी जाणले की त्यांना इशारा देण्यात आला आहे

दु:ख आणि आपत्तींच्या आगमनाबद्दल

त्याच रात्री खोस्रोच्या कमानीत एक भेग पडली,

जसे त्याच्या लोकांच्या एकतेला आणि सुसंवादाला कायमचा तडा गेला

आगीने, हानीच्या दु:खाने, शेवटचा श्वास घेतला,

आणि नदी दु:खाने तिच्या मार्गापासून विचलित झाली

सावा चिंताग्रस्त झाला कारण त्याच्या सरोवराचे पाणी कमी झाले,

आणि जो त्यातून पाणी प्यायला आला तो तहानलेला परतला

जणू दु:खाने, आगीने पाण्याचा ओलावा घेतला,

आणि पाण्याने आगीची जळणारी कोरडेपणा घेतला

जिन्न ओरडत होते, आणि प्रकाश चमकत होते,

जसे सत्य अर्थ आणि शब्दात प्रकट झाले

पण आंधळे आणि बहिरे, पारसिकांनी आनंदाच्या बातम्या ऐकल्या नाहीत,

ना त्यांनी चेतावणीच्या चिन्हांचा चमक पाहिला

लोकांच्या स्वतःच्या ज्योतिषांनी त्यांना सांगितल्यानंतरही

की त्यांचा वाकडा धर्म टिकणार नाही

आणि त्यांनी क्षितिजावर तारा पडताना पाहिले,

स्वर्गातून पडताना, जसे मूर्ती पृथ्वीवर पडत होत्या

जोपर्यंत अगदी भुतेही मार्गदर्शनाच्या मार्गावरून पळून गेली,

इतरांच्या मागे पळत

ते पळत होते जसे अब्राहाच्या योद्ध्यांसारखे,

किंवा जसे सैन्य ज्यावर पैगंबराच्या हातातून फेकलेल्या दगडांनी फेकले

त्याच्या हातात देवाची स्तुती केल्यानंतर फेकले,

जसे की ज्याने आपल्या प्रभूची स्तुती केली त्याला व्हेलच्या पोटातून फेकले