നിന്റെ സുരക്ഷിതമായ ലാവണ്യത്തിന്റെ പ്രകാശം എന്നിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു

അത് എന്നിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുകയും അദൃശ്യമാവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു

അല്ലാഹുവാണെ, ഒരു നൊമ്പരം എന്നെ തളർത്തിയിരിക്കുന്നു

അതിൽ ഞാൻ സാക്ഷാൽ മരണം രുചിച്ചു കഴിഞ്ഞു

തേങ്ങിക്കരച്ചിലിനാൽ എന്റെ നയനങ്ങൾ

നീരുറവകളെപ്പോലെ പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

ഒഴുകിയ അശ്രുക്കളാൽ എന്റെ കൺപോളകൾ തൃപ്തിപ്പെട്ടില്ല

അവ വറ്റിപ്പോകുന്നത് വരെ ആ ഒഴുക്ക് തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു

എന്റെ ഹൃദയം പ്രണയത്താൽ അലയുന്നു, വിരഹം വർദ്ധിക്കുന്നു

നമ്മുടെ സമാഗമം ഇനി എപ്പോഴായിരിക്കും?

എന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് ആ പ്രകാശം മാഞ്ഞുപോയി

ഓ പൂർണ്ണചന്ദ്രനേ, ഈ കണ്ണുകൾക്ക് സമാശ്വാസമേകിയാലും