نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ കാറ്റിന് മധുരഗന്ധമുണ്ട്
Ml
Ml
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
നിനക്കുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൃദുല സുന്ദരഗന്ധം
ആത്മാക്കൾ അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു, വളരുന്നു
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
നിന്നെ അറിയുന്നവരാണ് ജനങ്ങൾ,
മറ്റുള്ളവർ വെറും ഭ്രാന്തന്മാർ മാത്രം
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الْدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
അവർ ഈ ലോകത്തേക്ക് ദരിദ്രരായി പ്രവേശിച്ചു,
എങ്ങനെ പ്രവേശിച്ചുവോ, അങ്ങനെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ الْعَلْيَا دَرَجُوا
നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തവർ ഉയർന്നു,
ഉയർന്ന പടവുകൾ കയറുകയും ചെയ്തു
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
നിനക്കുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൃദുല സുന്ദരഗന്ധം
ആത്മാക്കൾ അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു, വളരുന്നു
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
നിന്നെ അറിയുന്നവരാണ് ജനങ്ങൾ,
മറ്റുള്ളവർ വെറും ഭ്രാന്തന്മാർ മാത്രം
يَا بَدْرُ عَلَامَ الْهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
ഓ പൂർണ്ണചന്ദ്രനേ, വേർപാട് എന്തിന് ഇങ്ങനെ ഇരുട്ടായി
നിന്റെ അഭാവത്തിൽ ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നു
لَا أَعتَبُ قَلبَ الْغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعْمَى حَرَجُ
നിന്നെ മറക്കുന്ന ഹൃദയത്തെ ഞാൻ കുറ്റം പറയുന്നില്ല,
അന്ധനോട് കുറ്റം പറയാനില്ല
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
നിനക്കുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൃദുല സുന്ദരഗന്ധം
ആത്മാക്കൾ അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു, വളരുന്നു
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
നിന്നെ അറിയുന്നവരാണ് ജനങ്ങൾ,
മറ്റുള്ളവർ വെറും ഭ്രാന്തന്മാർ മാത്രം
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
അവരുടെ പാത പിന്തുടരുന്നവനേ,
ത്വരിക്കുക—നിന്റെ വഴി വളഞ്ഞതും അസമതും ആണ്
تَهْوَى لَيْلَى وَ تَنَامُ الَّيلْ
لَعَمْرُكَ ذا فِعْلٌ سَمِجُ
നീ ലൈലയെ സ്നേഹിക്കുന്നു, എന്നാൽ രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങുന്നു,
നിന്റെ ജീവൻ, ഇത്തരമൊരു പ്രവർത്തി നിശ്ചയമായും നാണക്കേടാണ്!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
നിനക്കുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൃദുല സുന്ദരഗന്ധം
ആത്മാക്കൾ അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു, വളരുന്നു
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
നിന്നെ അറിയുന്നവരാണ് ജനങ്ങൾ,
മറ്റുള്ളവർ വെറും ഭ്രാന്തന്മാർ മാത്രം
يَا بَدْرُ بَذْلٍ لَنْ نَبْرَحُ
عَن بَابِ الْحِبِّ فَهَل نَلِجُ
ഓ പൂർണ്ണചന്ദ്രനേ, വിനയത്തോടെ ഞങ്ങൾ വിടരുന്നില്ല,
പ്രിയന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന്, അതിൽ പ്രവേശിക്കാമോ?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلْحَانُ الْحُبِّ لَهَا هَزَجُ
എപ്പോഴാണ്, എന്റെ പ്രതീക്ഷ, നിനക്കൊപ്പം ചേർന്ന്,
പ്രണയത്തിന്റെ സംഗീതം സന്തോഷത്തോടെ മുഴങ്ങുന്നത്?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
നിനക്കുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൃദുല സുന്ദരഗന്ധം
ആത്മാക്കൾ അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു, വളരുന്നു
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
നിന്നെ അറിയുന്നവരാണ് ജനങ്ങൾ,
മറ്റുള്ളവർ വെറും ഭ്രാന്തന്മാർ മാത്രം
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
അവർ അവരുടെ ധ്യാനത്തിന്റെ പാനപാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് കുടിച്ചു,
നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ശുദ്ധമായ വീഞ്ഞ്—കലക്കാത്തതും തെളിഞ്ഞതും
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
അവർ അർത്ഥം പിടിച്ചു—അവരാണ് അർത്ഥം തന്നെ,
അവരുടെ നാവുകൾ ദൈവത്തിന്റെ സ്മരണയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും തിരക്കിലാണ്