ലോകരക്ഷിതാവായ അത്യുന്നതന്റെ ദൂതരേ,

അങ്ങയുടെ ദാസൻ വിളിക്കുന്നു: ഓ പ്രവാചകരേ, അണഞ്ഞാലും!

അങ്ങയുടെ ദാസൻ വിളിക്കുന്നു, ഓ ദൂതരേ, അത്യുന്നതനായ അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ

മറ്റൊരാൾക്കും മുന്നിൽ എന്നെ ഒരഗതിയായി കാണരുതേ.

പടിഞ്ഞാറിന്റെ വിദൂരതയിലിരുന്ന് ഒരു ദാസൻ മുഹമ്മദ് നബിയെ വിളിക്കുന്നു,

ആ തിരുദൂതരെയല്ലാതെ മറ്റൊരാളെയും അവൻ തുണയായി കാണുന്നില്ല.

പ്രതീക്ഷയോടെ ഒരു ദാസൻ വാതിൽക്കൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു,

ഏറെ വൈകിയെങ്കിലും അത്യുദാരമായൊരു സ്വീകരണം അവൻ കാംക്ഷിക്കുന്നു.

അഹ്‌മദ് നബിയൊഴികെ മറ്റെല്ലാം എന്റെ കണ്ണിൽ നിസ്സാരമായി, സത്യമായും

അടിമകളുടെ വഴികാട്ടിയിൽ നിന്നും മഹത്തായൊരു അനുഗ്രഹം ഞാൻ കൊതിക്കുന്നു.

സദ്ഗുണസമ്പന്നനും അത്യുദാരനുമായുള്ളവരേ, തന്റെ അപേക്ഷ ഭംഗിയായി സമർപ്പിച്ച

ആ ഉദാരന്റെ അതിഥിക്കായി അങ്ങ് എന്ത് കരുതുന്നു?

സൃഷ്ടികളിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരേ, അങ്ങയുടെ ഉദാരമായ കരങ്ങളുടെ അളവിനൊത്ത

ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്തൊരു ദാനം അവന് നൽകിയാലും.

ഓരോ ജീവജാലത്തിലും അങ്ങ് അനുഗ്രഹങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,

വിനീതനായ ഒരു യാചകനെപ്പോലെ ഞാനും അങ്ങയുടെ ഔദാര്യം കാംക്ഷിക്കുന്നു.

അങ്ങയുടെ മേൽ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷയും സമാധാനവും ഉണ്ടാകട്ടെ,

അത് പ്രവാചകന്റെ കുടുംബത്തിലേക്കും അനുചരന്മാരിലേക്കും വ്യാപിക്കട്ടെ.