കണ്മഷി എഴുതിയ മിഴികളുള്ളവനാണ് എൻ പ്രിയതമൻ, നീയൊന്ന് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ!

പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന ആ വദനം അനുരാഗിയെ പ്രണയവിവശനാക്കുന്നു.

ശോഭയേറിയ തേജസ്സുള്ളവനെ നാഥൻ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തു

സൃഷ്ടികളാകെ ത്വാഹയുടെ പ്രഭയാൽ പ്രകാശപൂരിതമായി.

അവന് നിഴലില്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് അവനൊരു പ്രകാശമായിരുന്നു

സൂര്യൻ അവനിൽ നിന്ന് ശോഭ തേടുന്നു, അദ്ദേഹം പൂർണ്ണചന്ദ്രനാണ്.

അവനില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സന്മാർഗ്ഗം ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുമായിരുന്നില്ല

പ്രപഞ്ചമാകെ ത്വാഹയുടെ പ്രഭയാൽ പ്രകാശപൂരിതമായിരിക്കുന്നു.

മുസ്ത്വഫയുടെ കൈവെള്ള മഞ്ഞുതുള്ളി താലോലിച്ച റോസാപ്പൂ പോലെയാണ്

ആ കരങ്ങൾ സ്പർശിച്ച കൈകളിൽ സുഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നു.

ആ ഔദാര്യം സകല ദാസന്മാരിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു

അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രിയതമനേ, സൃഷ്ടികളിൽ അത്യുത്തമനേ!

മുസ്ത്വഫയുടെ വിശുദ്ധമായ ഉമിനീർ രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു

ഖതാദയുടെ കണ്ണ് അതിന് തെളിവായി സ്വീകരിക്കുക.

കിണറ്റിൽ അദ്ദേഹം തുപ്പിയപ്പോൾ അത് തെളിനീരുറവയായി മാറി

അനുചരന്മാർക്ക് അത് നിത്യവും ഒഴുകുന്ന മധുരതേനായി മാറി.